دوم. پیش از آن، باید به اراده خود بازگردیم. باید در خود اراده ایجاد کنیم، باید همواره به یاد داشته باشیم که تاریخ ما، تاریخ محرومان جهان، تاریخ مستضعفان جهان، تاریخ شیعه، همواره تاریخی مصیبت‌بار بوده، ولی با امید و آمادگی همراه بوده است: امید به نجات و گشایش و آماده شدن و زمینه‌سازی.
بهترین تع��یری که امید و آمادگی را در درون خود جمع کرده باشد، عبارت انتظار فرج است. می‌دانید که ما شیعیان ایمان داریم که امام دوازدهم -درود خدا بر او و پدرانش- غایب شده و روزی ظهور خواهد کرد. البته، این امری غیرطبیعی است، ولی ما عمیقاً ایمان داریم که او ظهور خواهد کرد. خب، فایده این انتظار، که یکی از وظایف مؤمنان در زمان غیبت صاحب الزمان است، چیست؟
می‌گویند که انتظار در دو چیز خلاصه می‌شود: آمادگی داشتن و امیدوار بودن. پدران و نیاکان ما در جبل‌عامل یا بقاع یا جبل، اوضاع و احوال دشواری را پشت سر گذاشته‌اند. آن‌ها شعائر دینی خود را به‌طور پنهانی برپا می‌کردند. افرادی را بیرون از خانه و سر کوچه و در خیابان عمومی، مراقب می‌گماشتند تا اگر بازرس عثمانی آمد، خبر دهند که مردم پراکنده شوند و مراسم را ترک کنند؛ تا جایی که ما به باطنی‌گری متهم شدیم.
منطقه سیر الظنیه جزو مناطق شیعه‌نشین بود، ولی امروز هیچ شیعه‌ای در آن باقی نمانده است. این منطقه را ظنیه می‌نامیدند که برگرفته از ظن و گمان است، زیرا اهالی آن را باطنی‌گرا می‌خواندند. آن‌ها شعائر خود را از ترس حکومت عثمانی به‌طور پنهانی برگزار می‌کردند.
اولین بار نیست که ما در تاریخمان رنج می‌بریم. تاریخ ما سراسر رنج و عذاب است. بر این اساس، درخواست ما این است که اراده خود را از دست ندهی��. مسائل را درک کنیم، هوشیار باشیم، بی‌احتیاطی نکنیم. خودمان را در بُعد فردی از نظر جسمی و روحی و عقلی و در بُعد اجتماعی از نظر سازمانی و تشکیلاتی، آماده کنیم و بدین‌ترتیب، برای رویارویی با آینده آماده شویم.
در لبنان تا چند روز پیش توافق‌های سیاسی و همبستگی ملی و همه‌چیز تحت‌الشعاع تلاش برای برقراری صلح در جنوب بود. حال که این تلاش‌ها با شکست روبه‌رو شده، دولت چه خواهد کرد؟ آیا کابینه را عوض خواهد کرد و کابینه‌ای متشکل از شخصیت‌های سیاسی سر کار خواهد آورد تا برای آشتی ملی و وفاق سیاسی تلاش کند و در نتیجه، خدای نکرده صلح و آرامش لبنان را بر محنت جنوب مقدم بدارد؟ اگر این‌طور شود، باید منتظر تغییر کابینه و شروع رایزنی‌ها و تماس‌ها برای رسیدن به آشتی ملی و وفاق سیاسی باشیم؛ یا اینکه دولت تلاش جدید و اقدام تازه‌ای انجام خواهد داد؟ سفر آقای الیاس سرکیس به سوریه ایده‌ای نوست که در چند روز آینده روشن خواهد شد.
همه آنچه می‌توانیم بگوییم این است که جنوب و محنت در جنوب و جنبش در جنوب و تنش در جنوب و فاجعه در جنوب و فداکاری در جنوب همگی در نهایت، رسالت خود را از دست داده‌اند. اجرا شدن یا نشدن توافق‌نامه قاهره مسئله‌ای ملی نیست، زیرا مقاومت فلسطین سه سال است که به سرزمین‌های اشغالی نفوذ نمی‌کند. حوادثی که رخ داد نیز از راه دریا بود. ماجرا این است که مقاومت فلسطین از داخل خاک لبنان با موشک یا توپ یا مسلسل، اسرائیل را هدف قرار می‌دهد که طبیعتاً عملیات چریکی نیست، بلکه عملیاتی جنگی است.