شوروی و دنیا و جهان عرب و ازجمله عربستان سعودی، دخالت ایران را تجاوز به ماهیت عربی خلیج به حساب می‌آوردند. در این میان، وزیر خارجه چین می‌گوید که ما از موضع ایران در خلیج حمایت می‌کنیم.
این امکان هست که کمونیسم در سازشکاری و فرصت‌طلبی از دیگران پیشی بگیرد و این همان چیزی است که ما در لبنان مشاهده کردیم، زیرا این کمونیست‌ها بودند که در بعلبک شعار الله اکبر و وااسلاماه سر دادند. خلاصه اینکه منطق کمیته سه‌جانبه آمریکا می‌گوید که خطر در کمونیسم نیست، زیرا ما می‌توانیم با کمونیسم هم‌پیمان شویم، بلکه خطر در جهان سوم است. در ظاهر شعار توسعه جهان سوم را سر می‌دهند، ولی در باطن در فکر پاره‌پاره کردن جهان سوم و از بین بردن آنچه هستند که در آن جریان دارد. همان‌طور که می‌دانید کشورهای ما جزو جهان سوم است، ولی خودمان را که ج��بش‌های انقلابی و ایمانی هستیم، جهان چهارم می‌دانیم. ما در زمره این جهان هستیم و شما تلاش‌هایی را که برای تکه‌تکه کردن این جهان می‌شود، شاهد هستید. چند روز پیش کسینجر گفت که ما نمی‌توانیم اجازه دهیم منابع نفت در اختیار غیر ما باشد. باید با امنیت ویژه خود یعنی با امنیت آمریکایی از آن حمایت کنیم. آیا وقاحت و تجاوز به سرمایه‌های ملت‌ها تا به این درجه رسیده است؟
خلاصه اینکه کمیته سه‌جانبه آمریکا مهم است و از شما جوانان می‌خواهیم پیگیر آن باشید، یعنی اگر خبری مربوط به آن یافتید، به آن اهمیت دهید، چراکه مسئله‌ای عادی نیست.
برژینسکی عقل کل حکومت آمریکا یک هفته قبل گفت: «کنفرانس ژنو باید برگزار شود و اگر در ماه دوازدهم سال 1977 میلادی برگزار نشود، باید ماه اوّل یا دوم یا سوم سال 1978 برگزار شود.» این حرف به معنای لوث کردن و سست کردن مسئله است، ولی آمریکاییان هنوز تلاش می‌کنند که جلسه افتتاحیه دوره دوم کنفرانس ژنو پیش از کریسمس، هرچند دو روز قبل از آن، برگزار شود.
این کنفرانس اگر هم برگزار شود، صرف برگزاری آن هیچ مشکلی را حل نمی‌کند. مشکلات خاورمیانه پیچیده است و اختلافات موجود، عمیق. به گفته آقای شارل حلو، اختلافات از زمین تا آسمان و از دنیا تا آخرت است. اختلاف هم میان مردم است و هم میان پیامبران. اسرائیل می‌گوید که از نیل ��ا فرات سرزمین من است. به چه دلیل؟ به این دلیل که تورات این‌گونه گفته است. ما هم می‌گوییم: نه، زیرا قرآن می‌گوید که آن‌ها سرنگون شده‌اند و قدس بازخواهد گشت. این مسئله پس از وارد شدن مباحث دینی به آن، دیگر جای تعارف و چون و چرا ندارد.
مشکل خاورمیانه بسیار پیچیده است و اگر با این اوضاع و احوال در کنفرانس ژنو مطرح شود، چقدر طول خواهد کشید؟ دو سال؟ سه سال؟ چهار سال؟ کسی نمی‌داند. از این رو، ربط دادن مسئله لبنان به مسئله خاورمیانه فاجعه‌آمیز است. آیا تنش‌هایی رخ خواهد داد؟ نمی‌دانیم. طبیعتاً، انسان نمی‌تواند تحولاتی را که رخ خواهد داد، به‌طور دقیق تصور کند.
در نشریه أمل و رسالة امروز یعنی در شماره 24 خواهیم خواند که شکست این تلاش‌ها ما را به دو کار وا می‌دارد:
اوّل. جست‌وجو برای یافتن راه‌حل و تبیین مسئله برای فلسطینیان و لبنانیان و اعراب و همه دنیا و آگاه کردن آن‌ها به خطرناک بودن وضع در جنوب و احتمال وقوع بحران و انفجار.