سخن گفت که در واشنگتن کارهای مقدماتی را برای برگزاری کنفرانس ژنو پیگیری می‌کند. گویا با این سخن، بدیلی برای کنفرانس ژنو، حداقل در این سال، مطرح کرد. عجیب اینجاست که این کارگروه از وزیران خارجه عرب با حضور وزیر خارجه اسرائیل تشکیل شده و ریاست آن را ونس بر عهده دارد.
طبیعتاً، این مسئله بسیار خطرناک است، زیرا صلح پایدار به دست کشورهای عربی است و آنچه سبب شده است که اسرائیل تاکنون جسمی بیگانه در منطقه باشد، تحریم اسرائیل از سوی اعراب است. نکته‌ای که ما در جنبش بر آن پا می‌فشاریم و برای آن جان می‌دهیم، رد همکاری با اسرائیل و عادی‌سازی روابط با آن و نیز تأکید بر بیگانه باقی ماندن اسرائیل در این منطقه است. این، نیرومندترین سلاح در دست کشورهای عربی است. چنانچه نشستی بین کشورهای عربی و اسرائیل در سطح وزیران خارجه برگزار شود، پس از آن، مسئولانی دیگر دیدار خواهند کرد و سپس، سران و وزیران و نمایندگان و تیم‌های ورزشی و غیره؛ در این ‌صورت، اسرائیل جزئی از این منطقه می‌شود و خطر افزایش می‌یابد. بنابراین، این پیشنهاد بسیار خطرناک است. ولی رئیس‌جمهور سادات و البته ما، به همه احترام می‌گذاریم، مگر آنکه خلاف آن ثابت شود. او گفته است که نشست فقط در صورتی برگزار می‌شود که همه کشورهای عربی موافقت کنند؛ در حالی که می‌داند کشورهای عربی و به‌ویژه سوریه و مقاومت فلسطین، ممکن نیست موافقت کنند که وزیران خارجه آن‌ها در جلسه‌ای شرکت کنند که موشه دایان حضور داشته باشد. از سوی دیگر، رئیس‌جمهور سوریه، حافظ اسد، دیروز در کنفرانس مطبوعاتی خود گفت که دوباره رکود تا حدی بر منطقه سایه خواهد انداخت و جنگ سرد در این منطقه شتاب خواهد گرفت.
ما تردید نداریم که اسرائیل تا زمانی که دولت در دست حزب لیکود است، در وضعی نیست که بتواند جنگی شدید به راه بیندازد. بگین را همه می‌شناسند که تروریست است. رئیس پارلمان، اسحاق شامیر، فردی تروریست است. آن‌ها در دنیا هیچ جایگاهی ندارند. اعتبار آن‌ها در دنیا از دست رفته است. از این رو، موقعیت سیاسی اعراب در دنیا بهتر است. اسرائیل نمی‌تواند جنگ را آغاز کند، زیرا دنیا چنین جنگی را برنمی‌تابد. به همین جهت، ما با جنگ سرد روبه‌رو هستیم و اسرائیل در جنگ سرد مهارت دارد، همچنان‌که در جنگ نظامی نیز قدرتمند است. بنابراین، اسرائیل در نقطه مقابل ما قرار خواهد داشت.
در اینجا دوباره بر ضرورت هوشیاری، بینش، انضباط، پویایی، سازمان‌دهی سیاسی و آگاه کردن همه مردم از شعارهای ��وشن سیاسی تأکید می‌کنم و بر این باورم که شعارهای جنبش از روشن‌ترین و نزدیک‌ترین شعارها به روح و جان مردم است. وقتی جنگ پایان یافت، ما مواضع خود را در شش مورد روشن خلاصه کردیم و گفتیم:
1. در لبنان جنگ بر سر مسائل اقتصادی و اجتماعی نیست.
2. تجزیه لبنان و تجاوز به لبنان را نمی‌پذیریم.
3. حذف مقاومت فلسطین را نمی‌پذیریم.
4. دفاع از محله‌ها و روستاهای ما حق ماست.
5. ما تعامل میان لبنان و اسرائیل را نمی‌پذیریم و هر آنچه به این تعامل بینجامد یعنی پیشروی جبهه لبنان به سوی روستاهای جنوب (که نزدیک بود به جدا شدن کامل آن‌ها از مرکز لبنان و در نتیجه، تعامل با اسرائیل بینجامد)، مردود است. از سوی دیگر، به انزوا کشاندن برخی گروه‌ها را نمی‌پذیریم.