( بسم الله الرحمن الرحیم )
در آغاز بحث خوب است کمی درباره وضع سیاسی به‌طور کلی صحبت کنیم.
تردیدی نیست که طی سه روز اخیر نشانه‌های گشایش در افق پدیدار شده که دلایل متعددی دارد، ازجمله اینکه موضوع ضمانت آمریکا برای تجاوز نکردن اسرائیل به جنوب دوباره مطرح شده است، زیرا پس از انتقال قدرت در اسرائیل از حزب کارگر به حزب لیکود، به مسئولان لبنان گفته شد که ضمانت‌های آمریکا برای پایبندی اسرائیل به وارد نشدن به سرزمین‌های جنوب لبنان اعتبار خود را از دست داده است. علت این بود که دولت جدید تعهدی برای تجاوز نکردن به جنوب به آمریکا نداده است. این امر سبب می‌شود که بسیاری از حمله اسرائیل به جنوب بیمناک باشند و در انتظار حمله باشند و خود را برای آن آماده کنند.
در عین حال، گفته می‌شد که اسرائیل وضع کنونی را فرصتی حیاتی برای خود می‌داند و از این رو، تا زمانی که مزدوران اسرائیل اهداف اسرائیل را بهتر از خود آن عملی می‌کنند، هرگز اقدام نظامی نخواهد کرد. بنابراین، دلیلی برای حمله اسرائیل وجود ندارد، زیرا مجموعه‌ای از روستاها هست که اسرائیل آن‌ها را آموزش می‌دهد و به آن‌ها کمک می‌کند و آن‌ها را مسلح می‌کند و درطرف مقابل نیز افرادی وجود دارند که همواره درباره آن‌ها می‌شنویم که «عناصری خودسر» هستند، ولی بدون شک، آن‌ها مزدور هستند. عناصر خودسر در جنوب مزدور اسرائیل هستند. آن‌ها با طرف مقابل فرقی ندارند. تا زمانی که اوضاع چنین است، چرا اسرائیل دخالت نظامی کند؟ با این همه، نگرانی از حمله اسرائیل وجود دارد.
دو روز است که این نگرانی از بین رفته و معلوم شده است که دولت جدید اسرائیل دوباره تعهد داده است. با توجه به این تعهد، ضمانت جدید آمریکا برای حمله نکردن اسرائیل به جنوب مطرح شده است.
نکته بعد اینکه تلاش‌هایی که مقاومت فلسطین توسط استاد هانی الحسن انجام می‌داد و تماس‌های فشرده وی برای آتش‌بس، باز کردن راه‌ها، عقب‌نشینی از خط مقدم، بستن دروازه‌های باز شده به روی اسرائیل و غیر آن، به نحوی مورد پذیرش طرف‌ها قرار گرفت. ما در انتظار سفر استاد فؤاد پطرس هستیم. او امروز به دمشق رفته است تا با مسئولان سوری دیدار کند. انتظار داریم طی یک یا دو روز آینده بیانیه جدیدی برای ساماندهی روابط لبنانی-فلسطینی و در نتیجه، نزدیک شدن بحران به پایان خود صادر شود.
در خود لبنان نیز اخیراً نداهایی در دعوت به وفاق سیاسی بلند شده است. این بحث مدت‌ها راکد و ساکت مانده بود و غیر از ما کسی درباره آن سخن نمی‌گفت. خدا را شکر که امروز این بحث مطرح است و حتی بر سر گفت‌وگو کردن رقابت وجود دارد، زیرا وقتی جبهه لبنان گفت که ما تنها با ائتلاف اسلامی گفت‌وگو می‌کنیم، جنبش ملی از یک سو، و جبهه قوم‌گرا از سوی دیگر، ناراحت شدند و گفتند که چرا می‌خواهید تنها با ائتلاف اسلامی گفت‌وگو کنید؟ ما هم هستیم. این به معنای آن است که آن‌ها بر سر گفت‌وگو کردن با جبهه لبنان رقابت می‌کنند.
طبیعتاً، ما از گفت‌وگو با تمام محتوای آن استقبال