ماه شعبان است که اطراف آن را به رحمت و خشنودی خود پوشاندی.
الَّذی‏ کانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّی اللَّهُ عَلَیْهِ وَالِه‏ وَسَلَّمَ، یَدْاَبُ فی‏ صِیامِهِ‏ وَقِیامِهِ.
آن ماهی که رسول خدا صلی اللَّه علیه و آله و سلم کوشش بسیار داشت در روزه‏ و شب زنده‏داری‌اش.
فی‏ لَیالیهِ وَاَیَّامِهِ، بُخُوعاً لَکَ فی‏ اِکْرامِهِ وَاِعْظامِهِ، اِلی‏ مَحَلِ حِمامِهِ.
هم در شب‌ها و هم در روزهایش، به خاطر فروتنی در برابر تو درمورد گرامی داشتن و بزرگ داشتنش تا هنگام مرگش.
اَللّهُمَّ فَاَعِنَّاعَلَی الْأِسْتِنانِ بِسُنَّتِهِ فیهِ، وَنَیْلِ الشَّفاعَةِ لَدَیْهِ.
خدایا پس ما را کمک ده تا روش او را در این ماه پیروی کنیم و به شفاعتی که نزد اوست برسیم.
اَللّهُمَّ وَاجْعَلْهُ لی‏ شَفیعاً مُشَفَّعاً وَطَریقاً اِلَیْکَ مَهیَعاً، وَاجْعَلْنی‏ لَهُ‏ مُتَّبِعاً.
خدایا او را برای من شفیعی پذیرفته قرار ده و راهی به سویت که هموار باشد و مرا پیرو او گردان.
حَتّی‏ اَلْقاکَ یَوْمَ الْقِیامَةِ عَنّی‏ راضِیاً، وَ عَنْ ذُنُوبی‏ غاضِیاً، قَدْ اَوْجَبْتَ لی‏ مِنْکَ الرَّحْمَةَ وَالرِّضْوانَ.
تا به جایی که در روز قیامت تو را در حالی دیدار کنم که از من خشنود باشی و گناهانم را نادیده ‏گیری و برای من از جانب خود رحمت و خشنودی را واجب کرده ‏باشی.
وَاَنْزَلْتَنی‏ دارَ الْقَرارِ وَمَحَلَّ الْأَخْیارِ.
و مرا در خانه همیشگی (بهشت جاویدان) و منزلگاه نیکان فرود آری.
***
در اواخر ماه شعبان و در آستانه ماه مبارک رمضان هستیم. در شرایط تازه‌ای به سر می‌بریم و باید از این روزها و مناسبت‌های آن بیش از قبل توشه برگیریم.
ما در ماه مبارک شعبان این بخش‌های دعا را می‌خواندیم که درود فرستادن به رسول خدا(ص) و اهل بیت ایشان است و از خداوند متعال می‌خواستیم که قلب ما را با فرمان‌برداری از خویش آباد کند و ما را از سرپ��چی دور دارد و به ما که از رحمت و فضل خود روزیِ گسترده داده، توفیق دهد تا با آن‌هایی که روزی‌شان تنگ است، همدردی و برابری کنیم.
این‌ها برخی از آثار این ماه مبارک است که از خدا می‌خواستیم پاره‌ای از آن‌ها را درک کنیم.
عبادت حقیقی که پیامبر(ص) انجام می‌داد در این بخش‌ها بیان شده است. ما در این دعا از خدا می‌خواهیم به ما توفیق دهد، با کسانی که روزی‌شان تنگ است، یعنی کسانی که جز با رنج و سختی زندگی نمی‌کنند، همدردی و برابری کنیم.
در این دعا از خدا می‌خواهیم به ما کمک کند تا با آن‌ها مواسات بورزیم و آنچه بر ما واجب است، به آنان تقدیم کنیم تا بتوانیم با آنان در رنجی که می‌کشند، همدردی کنیم. این خلاصه‌ای بود از آثار این ماه مبارک.
این دعا تأکید می‌کند که این ماه و دستیابی انسان به پاداش و ثواب این ماه و دستیابی به شفاعت پیامبر(ص) در این ماه، حساب نشده نیست و بدون رنج و تلاش و کوشش به دست نمی‌آید. دعا می‌گوید: «وَارْزُقْنِی مُوَاسَاةَ مَنْ قَتَّرْتَ عَلَیْهِ مِنْ رِزْقِکَ بِمَا وَسَّعْتَ عَلَیَّ مِنْ فَضْلِکَ» و سپس به درخواست شفاعت می‌پردازد و می‌گوید: «فَأَعِنَّا عَلَی الِاسْتِنَانِ بِسُنَّتِهِ فِیهِ وَ نَیْلِ الشَّفَاعَةِ لَدَیْهِ.»
اگر می‌خواهیم به شفاعت پیامبر دست یابیم، رسیدن به مقام شفاعت، از پیروی کردن از سنت رسول خدا در این ماه جدا نیست. کسی که می‌خواهد