موضع یهود در برابر اسلام هم همینطور بوده است. [در تاریخ اسلام] شاهد توطئههای یهودیان و همپیمانی آنها با مشرکان هستیم، بهویژه در جنگ احزاب و دیگر مشکلات و آشوبها و دسیسهها و فتنههایی که برای مسلمانان به وجود آوردند. آنها به این هم اکتفا نکردند و تلاش کردند تا عدهای از خودشان را مسلمان معرفی کنند. این عده در جمع راویان حدیث داخل شدند و بدینوسیله به کتب حدیث دسترسی پیدا کردند و احادیث بسیاری از خود بر جای گذاشتند که امروزه آنها را «اسرائیلیات» مینامیم و در کتب حدیثی ما هم فراوان وجود دارد و کار اجتهاد و جدا کردن احادیث صحیح از باطل، در نتیجه این توطئهها خیلی سخت و مشکل شده است.
قرآن کریم در سوره جمعه که دائماً در روزهای جمعه میخوانیم، به ما هشدار میدهد. مسئله مسئله تنفر و انزجار نیست، بلکه اعلام خطر قرآن و انجیل است برای ما. این هشداری از سر نژادپرستی نیست. هرگز! علت مهم و اساسی در فلسفهها و افکار و نگرشهای آنان نهفته است. قرآن کریم در سوره جمعه، که هر جمعه آن را میخوانیم، میگوید: « ﴿ مَثَلُ الَّذِینَ حُمِّلُوا التَّوْرَاةَ ثُمَّ لَمْ یَحْمِلُوهَا ﴾ »[362]-افتخار نکنند که کتاب خدا تورات نزد آنهاست- « ﴿ کَمَثَلِ الْح��مَارِ یَحْمِلُ أَسْفَارًا بِئْسَ مَثَلُ الْقَوْمِ الَّذِینَ کَذَّبُوا بِآیَاتِ اللهِ وَاللهُ لَا یَهْدِی الْقَوْمَ الظَّالِمِینَ ﴾ .»[363]
هر جمعه میخوانیم، أیها الناس! « ﴿ وَاللهُ لا یَهدی القَومَ الظّالِمینَ ﴾ »، به آنان اعتماد نکنید، از طرف آنان آسودهخاطر نباشید، از خطرهایشان غافل نشوید و نقشهها و توطئههای آنان را کوچک نشمارید. سپس میگوید: « ﴿ قُلْ یَا أَیُّهَا الَّذِینَ هَادُوا إِن زَعَمْتُمْ أَنَّکُمْ أَوْلِیَاءُ لِلهِ مِن دُونِ النَّاسِ ﴾ »[364] - اگر خود را ملت برگزیده خدا میدانید- « ﴿ فَتَمَنَّوُا الْمَوْتَ إِن کُنتُمْ صَادِقِینَ وَلَا یَتَمَنَّوْنَهُ أَبَدًا بِمَا قَدَّمَتْ أَیْدِیهِمْ وَاللهُ عَلِیمٌ بِالظّالِمینَ ﴾ .»[365] قرآن روی این تکیه دارد. سپس درباره رابطه یهودیها با مسیح میگوید: « ﴿ إِذْ قَالَ اللهُ یَا عِیسَی إِنِّی مُتَوَفِّیکَ وَرَافِعُکَ إِلَیَّ وَمُطَهِّرُکَ مِنَ الَّذِینَ کَفَرُواْ وَجَاعِلُ الَّذِینَ اتَّبَعُوکَ فَوْقَ الَّذِینَ کَفَرُواْ إِلَی یَوْمِ الْقِیَامَةِ ثُمَّ إِلَیَّ مَرْجِعُکُمْ فَأَحْکُمُ بَیْنَکُمْ فِیمَا کُنتُمْ فِیهِ تَختَلِفُونَ ﴾ .»[366] و در آیه دیگری میگوید: « ﴿ وَضُرِبَتْ عَلَیْهِمُ الذِّلَّةُ وَالْمَسْکَنَةُ وَبَآؤُوْاْ بِغَضَب ��ِّنَ اللهِ ﴾ .»[367] هدف قرآن از این آیات چیست؟ میخواهد از ابتدای کار اعلام خطر کند که ای مردم، فریب اینها را نخورید، اینها را تقویت نکنید: « ﴿ ضُرِبَت عَلَیهِمُ الذِّلَةُ وَ المَسکَنَة ﴾ »؛ معنای آیه این نیست که الآن و بالفعل ذلیل و بیچاره هستند، بلکه قرآن کریم به ما هشدار میدهد. مسیح هم در انجیل به ما اعلام خطر میکند و میگوید: «ای اورشلیم! ای قاتل انبیا و سنگسارکننده پیامبران! بارها خواستم مردمانت را یکجا جمع کنم، همانطور که مرغ جوجههایش را زیر بالهایش جمع میکند، ولی خودت نخواستی. این هم خانه شما!» این سخنان
[362]. «مَثل کسانی که تورات به آنها داده شده و بدان عمل نمیکنند...» (جمعه، 5)
[363]. «...مَثل آن خر است که کتابهایی را حمل میکند. بد مَثلی است مَثل مردمی که آیات خدا را دروغ میشمردهاند و خدا ستمکاران را هدایت نمیکند.» (جمعه، 5)
[364]. «بگو: ای قوم یهود، هرگاه میپندارید که شما دوستان خدا هستید، نه مردم دیگر...» (جمعه، 6)
[365]. «... پس تمنای مرگ کنید اگر راست میگویید. و آنان به سبب اعمالی که پیش از این مرتکب شدهاند، هرگز تمنای مرگ نخواهند کرد. و خدا به ستمکاران داناست.» (جمعه، 6-7)
[366]. «آنگاه خدا گفت: ای عیسی، من تو را برمیگیرم، و به سوی خود برمیآورم، و از کافران دور میسازم، و تا روز قیامت آن��ن را که از تو پیروی کنند، فراز کافران قرار خواهم داد. سپس بازگشتِ همه شما به سوی من است و من در آنچه اختلاف میکردید، میانتان حکم میکنم.» (آل عمران، 55)
[367]. «مقرر شد بر آنها خواری و بیچارگی و با خشم خدا قرین شدند.» (بقره، 61)