بالاتر از هزاران حجی است که یزیدیها بهجا میآورند. این معنای آن است که میگویند زیارت امام حسین(ع) بالاتر از حج و عرفه است، والّا همه عزت و شرف او از اسلام است و امکان ندارد بالاتر از حج و اسلام باشد، زیرا همه عظمت او از اسلام و از حج است. بله، هزاران حج صوری با زیارت امام حسین(ع) برابری نمیکند، چون حج واقعی و اسلام حقیقی به دست او سیراب شد و رشد کرد و حیات خود را دوباره پیدا کرد.
ماه رجب ماه مبارک و زمان این اعمال است و شکی نیست که زنده نگه داشتن این ماه، بازگشتی است بهسوی خدا. باید در این ایام توجه و آگاهی داشته باشی�� و از آن برای زندگی ظاهری و یزیدیمان درس بگیریم. این شعارها و، همچنین، روزهگرفتن در این ماه، ما را برای درک واقعی این معانی آماده میکند و از این ماه موسمی عظیم و مناسبتی برای بازگشت بهسوی خداوند میسازد.
در حدیث شریفی آمده که در روز قیامت ندا مـیدهنـد: «أیـن الرجبیون؟»[350] یعنی کجایند کسانی که ماه رجب را محترم شمردند و روزهایش را روزه گرفتند و مناسبتهای آن را همراه با درک و شعور برپا کردند و از آن برای زندگی سعادتمندانه و اسلامی و پاک و عزتمندانه و حسینگونه توشه کافی برگرفتند؟ اعمال بسیاری در این ماه وارد شده است که امیدواریم توفیق انجام دادن آنها را پیدا کنیم.
برادران من، این گرفتاری و بحرانی که در این ماههای مبـارک، گریبان ما را گرفته، نتیجه کنار گذاشتن اسلام در عرصههای مختلف زندگی است، یعنی اسلام در هیچیک از شئون زندگیمان وارد نشده است. اینطور نیست که فقط احکام اسلامی بهطور کلی در جوامع ما فراموش شده، اینطور نیست که فقط امر به معروف و نهی از منکر دچار تغییر و تحریف شده است، بلکه شعایر دینی هم کمکم از بین میروند و فراموش میشوند. روز جمعه تبدیل شده به روز یکشنبه و آن را آنطور که باید گرامی نمیداریم. ما میتوانیم روز جمعه را مثل اهالی خوب این شهر با تعطیل کردن و بستن بازار زنده کنیم. این آیین بزرگی است که باید آن را حفظ کنیم، حداقل چیزهایی را که از این شعایر باقی مانده است، باید در این ماههای قمری زنده کنیم.
باید کمکم به فرزندانمان یاد بدهیم که چه وقت مـاه رجب است و چه وقت ماه شعبان. چه بسا این را هم ندانند. باید این شعایر را که درون خود معانی بلندی دارند، زنده کنیم. یعنی امروز قرآن کریم، فقط این ورق و جلد نیست، بلکه درون این ورق و جلد، معانی بلندی هست و اگر از این قرآن نگهداری کنیم، امید هست که در مسیر آن قرار بگیریم. ماه رجب و شعبان هم دقیقاً همینطور است. باید درمورد این دو ماه و مناسبتهای آندو به فرزندانمان تعلیم بدهیم. خیلی از آنها دوازده امام را نمیشناسند و اسامی پیامبران را نمیدانند و با اینجور مسائل بیگانهاند.
من وقتی با شما صحبت میکنم، مخاطبان من مؤمن هستند و فرزندانتان هم إنشاءاللّه با اسامی ائمه و اصول و فروع دین آشنا هستند. حتی بعضی از شما با شعایر دینی هم آشنایید؛ روز جمعه را با پوشیدن لباس پاکیزه زنده نگه میدارید و آن را عید میگیرید و شادی میکنید؛ در نماز جماعت حاضر میشوید و در این مناسبتها حضور چشمگیر دارید.
در ماه رجب باید فرزندانمان این چیزها را از رفتار و اخلاق و تهذیب و نماز و روزه ما یاد بگیرند. شکی
[350]. مجلسی، محمدباقر، بحارالأنوار، چاپ دوم: بیروت، دار احیاء التراث العربی، 1403ق، ج94، ص41.