گام به گام با امام موسی صدر

جلد: 9
صفحه: 110

که‌ جنگ‌ آغاز شود. اما جهان‌ عرب در تشدید جنگ سهم داشت و‌ در زمان‌ وقوع‌ درگیری‌ها و آغاز نبرد هم‌ در کنار لبنان‌ و اهالی‌ جنوب‌ نبود و جنوب‌ باز هم‌ به‌تنهایی‌ بهای‌ سنگین‌ آن‌ را پرداخت.

بدین‌‌ترتیب‌، از سال ‌1948 میلادی تاکنون، کوله‌بار سنگین‌ مشکلات‌ اجتماعی، جغرافیایی، جمعیتی، جنگی، اقتصادی، روانی‌ و تبلیغاتی‌ فقط بر دوش‌ مردم جنوب‌ قرار داشته‌ است. شما را به‌ خدا اگر ملت‌ یا قبیله‌ یا منطقه‌ای‌ از جهان‌ عرب‌ را سراغ‌ دارید که‌ به‌ اندازه‌ جنوب‌ و مردم آن برای مسئله فلسطین هزینه‌ کرده‌ باشد، بگویید. با این‌ حال‌، هنوز از ما می‌خواهند که‌ در تصمیم‌گیری‌ها مشارکت نکنیم‌ و درباره‌ وقایع‌ و اتفاقات‌ اظهارنظر نکنیم و باز هم‌ به‌تنهایی‌ این‌ بار را بر دوش‌ کشیم. اما به‌ یاری‌ خدا دیگر چنین‌ وضعی‌ ادامه‌ نخواهد یافت.

برادران‌ عزیز،

مصیبت‌ ما آن‌ است‌ که‌ به‌تنهایی بار مسئولیت‌ همه‌ لبنان‌ را بر دوش‌ کشیده‌ایم‌ و وظایف‌ و تکالیف‌ لبنان‌ را به‌تنهایی در قبال‌ دوستان‌ و در قبال‌ قضایای‌ جهان‌ عرب‌ و در برابر دشمن‌ مشترک‌ پذیرفته‌ایم. مصیبت‌ ما آن‌ است‌ که‌ لبنان‌ به‌تنهایی‌ و به‌ جای‌ همه‌ کشورهای‌ عربی بار مسئولیت‌ را بر دوش‌ گرفته‌ است. بنابراین،‌ مصیبت‌ ما از فقدان‌ همکاری‌ و همراهی‌ در جنگ‌ ناشی‌ شده‌ است‌ و اگر هم‌ سرزنشی‌ در کار باشد و قرار باشد کسی‌ را به‌ ضعف‌ و سستی‌ یا خروج‌ از جبهه‌ متهم‌ کنند، مسئولان‌ حکومت‌های‌ اینجا و آنجا و جاهای دیگر‌ باید این‌ مسئولیت‌ را بپذیرند و جنوب‌ و مردم آن، آخرین‌ کسانی‌‌اند که‌ این‌ اتهام‌ باید متوجه‌ آنان‌ باشد.

ما اینجا ایستاده‌ایم‌ تا ابعاد این‌ مصیبت‌ را توضیح‌ دهیم‌ و خدا شاهد است‌ که‌ آنچه‌ گفتم، تنها بخش‌ کوچکی‌ از مصیبت‌ است. نمی‌خواهم‌ روحیه‌ شما را تضعیف‌ کنم، اما باید بگویم‌ که‌ تاریخ‌ ما آشکارا با فداکاری‌ آغاز می‌شود؛ با مسئولیت‌پذیری‌ و اقدامات‌ علوی‌ و حسینی‌(ع). همان‌ امامی‌ که‌ وقتی‌ مدینه‌ و مکه‌ و کوفه‌ و تمامی‌ پهنه‌ زمین‌ با همه‌ وسعت‌ بر او تنگ‌ آمد، خطاب‌ به‌ عبیدالله‌بن‌‌حر جعفی‌ فرمود: «از این‌ سرزمین‌ بیرون‌ رو و هر کس‌ این‌ راه‌ را نپوید و از یاری‌ ما خودداری‌ کند، خداوند او را با صورت‌ به‌ آتش‌ درافکند.» این‌ تصویر اکنون‌ پیش‌ روی‌ ما قرار دارد. ما به‌ جنوب‌ بازمی‌گردیم. باید در راه‌ آزادی‌ جنوب‌ تلاش‌ کنیم. راه‌حل‌ چیست؟

ما دولت‌ داریم، رئیس‌جمهور داریم، نظام‌ سیاسی‌ داریم. به‌ راه‌انداختن‌ جنگ‌ نقشه‌ است. در مقابل، دولت‌ برای‌ آزادسازی‌ جنوب‌ چه‌ نقشه‌ و برنامه‌ای‌ دارد؟ برای‌ پاک‌‌کردن‌ جنوب‌ از ناپاکی‌ استعمارگران‌ چه‌ طرحی‌ دارد؟ دولت‌ برنامه‌ خود را ارائه‌ کند، ما هم‌ در کنار دولتیم. در عین‌ حال‌، مسئولیت‌ آزادسازی‌ سرزمین‌ و بیرون‌راندن‌ دشمن‌ و مسئولیت‌ ضربه‌‌زدن‌ به‌ دشمن‌ را، در صورتی‌ که‌ از جنوب‌ خارج‌ نشود، مسئولیت آن به‌تنهایی به عهده ماست. از هیچ‌یک از برادران عرب و از مقاومت‌ فلسطین‌ نمی‌خواهیم‌ که‌ در حل‌ این‌ مشکل‌ مشارکت‌ کند. ما خود این‌ وظیفه‌ را بر عهده‌ می‌گیریم تا بهانه‌ای به دست اسرائیل نداده باشیم‌ و در برابر همه‌ جهان‌ هم‌ قد علم‌ می‌کنیم. به‌ دنیا خواهیم‌ گفت‌ که‌ سرزمینمان‌ اشغال‌ شده‌ است، ولی‌ ما مقصر نبوده‌ایم‌ و هرگز با آن‌ موافق‌ نیستیم. اعلام‌ می‌کنیم‌ که‌ توطئه‌ای‌ بین‌المللی‌ و بی‌توجهی‌ دولت‌های عربی موجب‌ این‌ اشغال‌ شده‌ است. و خودمان‌ وظیفه‌ پایان‌‌دادن‌ به‌ آن‌ و از بین‌‌بردن‌ آثار و پیامدهای‌ آن‌ را برعهده‌ می‌گیریم. بدین‌ترتیب،‌ خود را با تاریخ‌ خویش‌ پیوند می‌دهیم‌ و ابتدا به‌ خود، سپس‌