گام به گام با امام موسی صدر

جلد: 9
صفحه: 54

سند شماره 07-01-78

موضوع: خطبه‌ نماز جمعه‌- با طرح‌ اسکان‌ دائم فلسطینیان در خارج از فلسطین مخالفیم‌.

مکان و تاریخ: بیروت، مجتمع آموزشی‌ عاملیه‌، مسجد الصفا، ‌6/1/1978

مناسبت: سالروز وفات‌ امام‌ سجاد علی‌بن‌الحسین‌(ع)

منابع: آرشیو مجلس‌ اعلای‌ شیعیان‌؛ روزنامه النهار، 7/1/1978؛ روزنامه‌ الأنوار، 7/1/1978

متن

امام صدر در ابتدای خطبه ها با اشاره به تقارن سالروز شهادت امام علی بن الحسین (ع)با روز جمعه، درس هایی را که از زندگی امام سجاد می توان آموخت و تناسب آن ها را با اوضاع لبنان، پس از نبرد خونین داخلی، یادآور شد. متن خطبه امام بدین شرح است:

تقارن‌ این‌ جمعه‌ با وفات امام‌ سجاد‌(ع)، امروز را به‌ سرآغاز فصلی‌ نو از زندگی‌ و مسئولیت‌پذیری‌ مؤ‌منان‌ و تمامی‌ لبنانیان‌ تبدیل‌ کرده‌ است؛ فصلی‌ که‌ ویژگی‌ آن‌ توجه‌ به‌ رویکرد خاص‌ امام‌ زین‌العابدین‌(ع) در سراسر زندگی‌ خود پس‌ از واقعه‌ کربلاست. امام‌ سجاد‌(ع) در دو عرصه‌ عبادت‌ می‌کرد: یکی‌ عبادت‌ خداوند در محراب‌ مسجد و دیگری‌ عبادت‌ در محراب‌ جامعه‌ و در خدمت‌ به‌ محرومان. امام‌ سجاد هنگامی‌ که‌ در مدینه‌ انقلاب‌ مردمی‌ برپا شد، با جان خود از زنان‌ و کودکان‌ مدینه‌ حمایت کرد و آن‌ها را به‌ سلامت‌ از مدینه‌ بیرون‌ برد.

امام‌ سجاد(ع) از اهدافی‌ که‌ امام‌ حسین(ع) به‌ سبب آن‌ شهید شده‌ بود، عقب‌نشینی‌ نکرد، بلکه‌ ابزار دیگری‌ را که‌ با آن‌ مرحله‌ تناسب‌ داشت، برای‌ تحقق‌ همان‌ هدف‌ به‌ کار گرفت. این‌ ابزار عبارت‌ بود از روش‌های‌ معنوی‌ و تربیتی‌ و برخورد والای‌ معنوی‌ با مردم‌ با استفاده‌ از شیوه‌های‌ آرام‌ و مسالمت‌آمیز و تأثیرگذار. از این رو، گریه‌ امام‌ سجاد نوعی‌ اعتراض‌ بود و دعاهایی‌ که‌ از ایشان‌ برجا مانده، مجموعه‌ای‌ از معارف‌ و دستورالعمل‌های‌ اخلاقی‌ و اجتماعی‌ است. به‌طور خلاصه،‌ باید گفت‌ که‌ امام‌ سجاد(ع)، جهاد و مبارزه‌ امام‌ حسین(ع) و پدران‌ بزرگوارش‌ را به‌ روش‌ مسالمت‌آمیز ادامه‌ ‌داد.

ای‌ برادران‌ مؤ‌من، کربلای‌ لبنان‌ را در سال‌های ‌1975 و 1976 به‌ یاد آورید. آن‌ سال‌ها زمان‌ رنج‌ و محنت‌ خون‌بار لبنان‌ بود. اکنون‌ ما در مرحله‌ پس‌ از آن‌ محنت زندگی‌ می‌کنیم. در لبنانِ‌ پس‌ از محنت و درگیری‌ها، باید رفتارمان‌ را با شیوه‌ امام‌ سجاد(ع) تطبیق‌ دهیم. احساس‌ می‌کنیم‌ که‌ بحران‌ و تشنج‌ برای‌ ما زیان‌بار است. استفاده‌ از سلاح‌ برای‌ میهن‌ ضرر دارد. می‌دانید چرا؟ زیرا میهن‌ دیگر طاقت‌ آن‌ وقایع‌ را ندارد؛ زیرا بازی‌ بزرگان‌ و بازی‌ بین‌الملل در حال‌ شکل‌گیری‌ است. از هر رخنه‌ کوچک‌ و بزرگی‌ که‌ در پیکره‌ وطن‌ پدید آید، گردبادهایی‌ وزیدن‌ می‌گیرد که‌ نه‌ برای‌ میهن‌ سودی‌ دارد و نه‌ به‌ نفع‌ مردم‌ است. هر لرزه‌ای‌ که‌ در پیکره‌ وطن‌ پدید آید، دیگران‌ از آن‌ بهره‌ می‌برند و دشمنان‌ از آن‌ استفاده‌ می‌کنند. بحران، انتقام‌جویی، استفاده‌ از روش‌های‌ تند و خشن، جنگ‌ و سلاح، هیچ‌یک‌ در حال‌ حاضر به‌ نفع‌ ما نیست.

امروز رویکرد ما در تغییر روش‌هاست، اما هدف‌