مکان و تاریخ : بیروت - مجلس اعلای شیعیان در حازمیه

منبع : مجله الرایة، 2/4/1977

متن

امام موسی صدر، رئیس مجلس اعلای شیعیان، که درد و رنج مردم جنوب را به دوش کشیده و طی فاجعه لبنان چندین موضع برای برقراری صلح اتخاذ کرده است، اکنون به دنبال برقراری صلح در جنوب است. مجله الرایة به دفتر ایشان در مجلس اعلای شیعیان در حازمیه رفته است تا از ایشان درباره صلح در جنوب سؤالاتی بکند.

جناب امام، تأثیر تعیین فرماندهی جدید را برای ارتش در آینده صلح در جنوب چگونه ارزیابی می‏کنید؟

تعیین فرمانده‏ ارتش سنگ زیربنای تشکیل ارتش است و به‌ویژه موجب گردآوری عناصر پراکنده ارتش سابق و گزینش عناصر وطن‏پرست و منضبط خواهد شد، که عده بسیاری هستند. از این رو، ما به روزی چشم داریم که نیروی جنگنده‏ای، هرچند کوچک از نظر حجم ولی بزرگ از نظر قدرتِ اثرگذاری و روحیه و قانونمندی تشکیل شود و به جنوب برود تا خلأ امنیتی در آنجا را که هر روز از آن سوءاستفاده می‏شود، پر کند. بحران کنونی جنوب، امتداد بحران کلّ لبنان است و تنها تفاوت آن در کمتر بودن مساحت آن و پراکنده بودن آن است؛ چون در مرز اسرائیل واقع شده است. تجربه ثابت کرده است که خیرخواهی و اصول و مبانی و مصالح ملی و قومی از صحنه درگیری دور هستند و از این رو، راه‌حلی جز نیروی نظامی وجود ندارد. از سویی جلوگیری اسرائیل از حضور نیروهای بازدارنده عربی در جنوب ثابت کرد که اسرائیل اگر می‏توانست، از ورود آن نیروها در دیگر مناطق لبنان نیز جلوگیری می‏کرد. بنابراین، گزینه‏ای پیش روی ما نمانده است جز اینکه نیروهای قانونی لبنان که با انتخاب فرمانده جدید شکل گرفته است، مسئولیت امنیت را به عهده بگیرند و آن را از دست نیروهای غیرقانونی خارج کنند.

درخلال حوادث اخیر، چندین رهبری سیاسی برای جنوب شکل گرفت، ولی همه آن‌ها تا کنون در حل مشکلات جنوب شکست خورده‏اند. عامل این شکست را چه می‏دانید؟

جنوب با توجه به وضعیت جغرافیایی و انسانی و میراث بزرگی که دارد، منطقه‏ای است که رهبری آن کار آسانی نیست و جز رهبران مترقی و آگاه و با اخلاص، که متأسفانه در همه لبنان و ازجمله در جنوب نادر هستند، کسی قادر به فرماندهی آن نیست. گذشته از آن، دردها و مشکلاتی که تجاوزهای اسرائیل به وجود می‏آورد و نیز رکود اقتصادی ناشی از آن و طبیعت هم‌جواری با دشمن، به مشکل جنوب ابعاد داخلی و خارجی گسترده‏ای می‏‌افزاید که مورد سوء‌استفاده مدعیان -که می‏توانیم آن‌ها را فئودالیسم جدید بنامیم- قرار می‏گیرد و این امر