از آنها را مشاهده کردهایم. بنابراین، ما دفاع از جنوب را ضروری میدانیم. دفاع از جنوب تنها به اقدام نظامی نیست. ما از قدرت نظامی اسرائیل آگاه هستیم. باید به همراه دفاع نظامی از جنوب، دفاع تبلیغاتی و دیپلماتیک هم بکنیم، به این معنا که [دنیا را آگاه کنیم که] اسرائیل گاه تا عمق چهارده یا هجده کیلومتری خاک لبنان نفوذ میکند، مثلاً کوماندوی اسرائیلی تا چهارده کیلومتر نفوذ میکند و مثلاً وارد شهرک مجدل زون میشود و خانههایی را ویران میکند و افرادی را میرباید. طبیعی است که این وضع را نمیتوان تحمل کرد. وقتی به کل دنیا اعلام کنیم که این اسرائیل است که به خاک لبنان و حتی مناطقی که مقاومت فلسطین در آنها وجود ندارد، تجاوز میکند، اینجاست که ما در برابر دوستانمان و در برابر دوستداران صلح در دنیا و در برابر دنیایی که نمیخواهد در منطق? خاورمیانه هیچ جنگی رخ دهد، توجیهی محکم پیدا میکنیم. در چنین وضعیتی برای ما بسیار آسان خواهد بود که دفاع کنیم؛ یعنی در برابر تجاوزهای اسرائیل یا کوماندوی اسرائیلی یا راههای نفوذ اسرائیل به درون خاک لبنان بایستیم. در این صورت روحی? مردم بیتردید بالاتر خواهد رفت و میتوانیم از جوانانی که بدون هیچ دلیلی اسلحه در دست دارند و گروههای شبهنظامی در بیروت تشکیل میدهند، بخواهیم که به جنوب بروند و پشتیبان ارتش باشند و آن را تقویت کنند و از نفوذ اسرائیل به دیگر مناطق جلوگیری کنند.
من معتقدم دفاع از جنوب و انتقال افراد مسلح به جنوب حتماً انجام خواهد شد. اگر از جنوب دفاع کنیم، مشکل جنوب و مشکل لبنان حل خواهد شد. در یک کلام، از لحاظ روانی شهروند تنها در صورتی میتواند به حکومت افتخار و از آن اطاعت کند که حکومت، عدالت و مسئلهای مقدس را دنبال کند.
وقتی حکومت، پیگیری عدالت و رسالت خود را رها کند، پوچ میشود. امروز اگر شهروند لبنانی احساس کند حکومت در برابر دشمن او ایستاده است و مقاومت میکند، طبیعتاً احساس میکند حکومت، رسالتی مقدس دارد و بدینترتیب، روحی? او بالا میرود و در برابر دشمن میایستد و مشکل تا حد بسیاری کاهش مییابد.
سؤال بعدی دربار? نقش لبنان در چارچوب گسترد? جهان عرب و نقش لبنان در گفت وگو بین مسیحیت و اسلام یا مسیحی و مسلمان و در نتیجه، نقش لبنان در گفت وگوی عربی-اروپایی، با توجه به امتیازات لبنان، است.
درحقیقت لبنان این امتیازات و این رسالت را از زمان استقلال و حتی قبل از استقلال، به طور خودجوش بر دوش داشته است. وقتی فعالیتهای لبنان و شخصیتهای برجست? لبنانی را قبل از سال 1968، در نظر میگیریم و همچنین وقتی به اقدامات پیش از آن زمانِ اقلیتهای لبنانیِ مهاجر در کشورهای خلیج و اروپا و آفریقا و آمریکا مینگریم، درمییابیم که لبنان همواره این نقش، یعنی گفتوگوی اسلامی-مسیحی را در داخل لبنان بر دوش داشته است. این گفتوگو پیش از شروع به کار انجمن علیای واتیکان نیز وجود داشت و نهاد هماندیشی لبنان عهدهدار چنین گفتوگویی بود. نقش عربیِ لبنان نیز بهروشنی در اقدامات لبنانیهای مقیم آمریکا و دیگر مناطق متجلی میشود. رئیسجمهور لبنان نیز اخیراً پیام اعراب و پیام فلسطین را در سازمان ملل متحد مطرح کرد.