بخوابد و همسایه‌اش گرسنه باشد، به خدا و روز بازپسین ایمان نیاورده است.» این احکام از سوی خداوند نازل شده است.

ما می‌گوییم حکومت لبنان به امور رنج‌دیدگان اهمیت نداده و فقر مناطق محروم را برطرف نکرده‌ است. ما تا پای مرگ در مسجد تحصن می‌کنیم. چرا؟ چون مسجد مکان عبادت است و نماز بدون اهتمام به امور رنج‌دیدگان پذیرفته نیست. به مسجد پناه می‌آوریم تا نیاز مؤمنان را برآورده کنیم.

ما همچنین خود را در برابر مشکلی دیگر می‌بینیم: مشکل فرقه‌گرایی. در لبنان تلاش کردند که بگویند جنبش محرومان جنبشی فرقه‌ای است. طبیعتاً چنین می‌گویند تا حق را به صاحبان آن ندهند. در لبنان فرقه‌گرایی مانع رسیدن به هر حقی است و از این رو، وقتی حقوق محرومان را مطالبه کردیم، فوراً به ما برچسب فرقه‌گرایی زدند تا جنبشمان را سرکوب کنند. دیدیم ما نمی‌توانیم با فعالیت‌ فرقه‌ای موفق شویم، زیرا اگر به نام فرقه، به نام شیعه، به نام مسلمان، دست به فعالیتی بزنیم با دیگر گروه‌های لبنانی درگیر خواهیم شد.

نیروی ما برای جنگ فرقه‌ای نیست. امکانات ما برای برخورد با دیگر گروه‌های لبنانی فراهم نشده است. از سویی نیز می‌دانستیم که گروه‌های لبنانی مسلحی هستند که برای ایستادن در برابر این جنبش یا دیگر جنبش‌های برحقی که طرف‌دار ما هستند، آماده شده‌اند. در آن موقع تماس‌هایی گرفتیم و دیدارها و گفت‌وگوهایی کردیم تا رنگ فرقه‌ای را از جنبش خود بزداییم و جنبش ما جنبش هم? محرومان باشد؛ یعنی برای خدمت به تمام محرومان در تمام مناطق لبنان فعالیت ‌کنیم.

بالاخره بحران‌هایی که مشاهده می‌کنید، رخ داد. این تنش‌ها پدید آمد و طبیعتاً اوضاع به‌غایت وخیم شد. علت بحران‌هایی که دربار? آن صحبت کردم چیست؟ علت آن محرومیت مستمر و نادیده گرفتن اجتماع محرومان به طور مستمر است. بی‌اعتنایی به حقوق رنج‌دیدگان، بخش گسترده‌ای از ملت را محروم کرد و آن‌ها را زیر فشار قرار داد و باعث شد تا آنان از نظام روی برتابند و دیگر به آن پایبند نباشند.

بنابراین، وجود این مجموعه از محرومان در اطراف بیروت و مناطق مرزی و نیز دفاع نکردن حکومت از جنوب و بی‌توجهی به اوضاع رنج‌دیدگان، زمین? مناسبی برای این مشکلات به وجود آورد.

بحران‌ها به حد انفجار رسید و از همان ابتدا روشن بود که عناصری بیگانه می‌خواهند تا وضعیت را در لبنان به بن‌بست بکشانند. چرا؟ چون روشن است که اگر منطقه و به‌ویژه جهان عرب می‌توانست در طی این چند سال نیروهای خود را بسیج کند و از توانمندی‌های خود بهره ببرد و خود را مجهز کند، معادلات در آینده تغییر می‌کرد. بنابراین لازم بود اوضاع در لبنان بحرانی شود. اسرائیل مصلحت خود را در این می‌بیند که اوضاع لبنان متشنج شود. فکر می‌کنم هم? ما سخنان یکی از مقامات اسرائیلی و سخنان یک مقام مسئول در وزارت امور خارج? آمریکا را به خاطر داشته باشیم.

بنابراین، بحران کنونی خطرناک است. موضع ما چیست؟ با توجه به اینکه می‌دانیم عامل بحران و زمین? بحران، وجود محرومان و محرومیت است! در حالی که می‌بینیم وطن در خطر است، لبنان در معرض خطر است، مسئل? فلسطین در خطر است، جهان عرب در خطر است، آیا باز می‌توانیم اوضاع را بیشتر متشنج کنیم و دست به اقدام مسلحانه بزنیم و