حضرت مسیح که نماد رحمت و محبت و مهربانی است، وقتی به هیکل می‌رسد و می‌بیند احتکارگران و انحصارطلبان و رباخواران و دزدان، وارد هیکل شده‌اند و از خانۀ خدا که پناهگاه تهی‌دستان و ستم‌دیدگان است، سوء‌استفاده می‌کنند، خشمگین می‌شود و خشونت نشان می‌دهد و آنان را از هیکل بیرون می‌کند و می‌گوید: «اینجا خانۀ پدر من است و شما آن را مأوای دزدان کرده‌اید.»

امام افزود: حتی پاپ پل ششم، جانشین مسیح، چنان‌که من در سخنرانی خود در کلیسای کبوشیین این جمله را از او نقل کردم، معتقد است: «خشونتی که برای اصلاح بی‌اخلاقی به کار گرفته شود، چه نیکو خشونتی است.» در حالی که همگی می‌دانیم که واتیکان توپ و تانکی برای اعمال خشونت ندارد.

روش اوّل همان دعوت دولت به اصلاح امور و دعوت همۀ ‌نهادها به کار و تلاش است، یعنی بسنده کردن به اندرز و نصیحت. من به چنین شیوه‌ای ایمان ندارم. روش دوم این است که به اصلاح امور فرابخوانی، ولی وقتی اصلاح نکردند، شروع به اعمال فشار کنی. این شیوه را پیش از من، جناب اسقف جورج خضر مطرح کرده است. شنیدم ایشان در یکی از جلسات نهاد هم‌اندیشی لبنان، از زبان یکی از قدیسان (نام او را به یاد نمی‌آورم)، می‌گفت: «دستی که به خون ستمگران و گردنکشان آغشته شود، همانند دستی است که غبار و خستگی را از چهرۀ رنج‌دیدگان می‌زداید.»

امام ادامه داد: از خدا می‌خواهیم که کار ما به آنجا نکشد. من به رسیدن به مرحلۀ آغشته شدن دست به خون اعتقادی ندارم. تنها ما به اعمال زور و سردادن فریاد متوسل نمی‌شویم، بلکه همۀ ملت لبنان به این روش رو خواهند آورد.

در اینجا مفتی اهل سنت، شیخ حسن خالد، وارد شد و امام صدر در بین سخنان خود گفت: خداوند متعال ما را دوست دارد که در عین این صحبت‌ها جناب مفتی وارد شد.

ایشان در ادامه گفت: کشور کاملاً برقرار و استوار است و لرزش‌ها و تنش‌هایی که رخ می‌دهد، ظاهری است. مهم این است که بیش از نیمی از مردم این کشور رنج‌دیده و محروم‌اند و این عده عیال خدا هستند و تا زمانی که خداوند به من زبان داده است، من آن را در راه خدمت به خلق او به کار می‌گیرم و تا زمانی که خدا به من نفوذ و اعتبار داده است، فرزندان خدا را کمک می‌کنم. من سال‌هاست که می‌گویم باید به این بیچارگان کمک کرد. ما بارها تقاضای کمک کرده‌ایم، امّا بی‌نتیجه بوده و حتی برخی به من می‌گویند که تو وظیفۀ خودت را انجام داده‌ای ولی من معتقدم این مقدار کافی نیست. به نظر من، پس از آنکه خیرخواهی و نصیحت سودی نبخشید، مردم به اعمال فشار و زور روی خواهند آورد. همۀ مردم این راه را در پیش خواهند گرفت. خلاصۀ همه‌چیز همین است. امّا درمورد تبدیل کردن مشکلات و بحران‌ها به کشمکش و بحران‌های فرقه‌ای، باید تأکید کنم که تا زمانی که در لبنان مردانی با ایمان و با اخلاص هستند، [شر] فرقه‌گرایی از ملت دور خواهد ماند.

امام همچنین گفت: برادران، بیایید با یکدیگر اتحاد داشته باشیم. دیروز به مناسبت عید هجرت و عید میلاد و عید تبشیر و عید پاک، گفتم که این اعیاد، به همۀ لبنانیان تعلق دارد، ولی بیش از نیمی از مردم لبنان عید ندارند، نه به سبب آنکه مسلمان و مسیحی مؤمن نیستند، بلکه برای آنکه از نیازهای اولیۀ عید محروم‌اند.