موضوع: سخنرانی- من حسینی را که دوست داشتنش محدود به گریه و زاری باشد، قبول ندارم. هر جوانی باید آموزش ببیند و سلاح به دست بگیرد و به دشمن درس عبرت بدهد.
مکان و تاریخ: بیروت - مجتمع آموزشی عاملیه،20/1/1975
مناسبت: در حالی که اهالی کفرشوبا و دیگر روستاهای مرزی با گرفتاریهای آوارگی و محرومیتهای ناشی از آن دست به گریبان بودند، امام موسی صدر در سخنرانی دیروز خود، به مناسبت سالروز عاشورا، مردم را به تشکیل مقاومتی لبنانی برای ایستادگی در برابر تجاوزهای اسرائیل و وادارکردن دولت به پاسخ دادن به این تجاوزها فراخواند. این مراسم، که به مناسبت عزای امام حسین(ع) برگزار شده بود، تحتتأثیر سخنان امام صدر به مراسمی پر شور تبدیل شد. بیش از 5 هزار نفر در سالن بزرگ مجتمع آموزشی عاملیه و محوطۀ اطراف آن به سخنان امام گوش میدادند. امام هنگام ورود و خروج، به دشواری از میان جمعیت عبور کرد. همۀ مردم مشتاق بوسیدن کسی بودند که از آنان خواسته بود. «در مخالفت با ستم به امام حسین(ع) تشبه کنند، خواه منشأ آن ستم اسرائیل باشد یا دولت.»
منبع: روزنامۀ النهار، 21/1/1975؛ نوار صوتی آرشیو جنبش أمل؛ آرشیو مجلس اعلای شیعیان
این سخنرانی تحت عنوان «امام حسین(ع) پیشوای اصلاحگری» در کتاب سفر شهادت درج شده است.
تو بی نیاز از معرفی هستی. من در مقام معرّف تو، چه می توانم دربارۀ تو بگویم؟ وقتی نام تو در برابر محرومان برده می شود، تو حسین آنان هستی و آنان با دل هایی سرشار از ایمان و اراده ای پولادین و روحی خروشان، با تو به سوی شهادت همراه می شوند. آنان همانند کسانی هستند که در رکاب امام حسین(ع) و در راه اعتلای کلمۀ حق به شهادت رسیدند. تو برای آنان نماد کرامت هستی.
امّا وقتی نام تو در برابر حاکمان برده می شود، تو سپاهی مقدس هستی که سبب می شوی دل هایشان آشفته شود، تخت هایشان بلرزد و همۀ نیرو و توانشان را برای حمایت از خود بسیج کنند. تو در نظر آنان شمشیری هستی که بر روی گردنشان گذاشته شده است، هرچند فراموش کنند که این شمشیر شمشیر حق است و به کار بردن شمشیر برای دفاع از خود، حقی مشروع است.
حضار گرامی، در سالروز شهادت بر حق، همراهیم با شاهد بر حق؛ در سالروز انقلاب مؤمنانه، همراهیم با انقلابی مؤمن، امام موسی صدر.
بسم الله الرحمن الرحیم. الحمد لله رب العالمین و الصلوة و السلام علی خیر خلقه و خاتم رسله محمد و علی انبیاء الله المرسلین و سلام الله علی آل بیته و صحبه الطاهرین و من اتبعهم بإحسان إلی یوم الدین.
السلام علیک یا أبا عبدالله و علی الأرواح التی حلت بفنائک، علیک منا سلام الله أبداً ما بقینا و بقی اللیل و النهار و لا جعله الله آخر العهد منی لزیارتکم، السلام علی الحسین و علی علی بن الحسین و علی أولاد الحسین و علی أصحاب الحسین.
ما به یاد حضرت سیدالشهدا(ع) در اینجا گرد آمدهایم. جـا دارد از دستان پاک و ارادههای برحق حسینی که این فضای حسینی، فضای علم و تعلیم، فضای ارشاد و هدایتگری و پرورش را بنا کردند، یادی کنیم. بهراستی میتوان گفت: اینجا و این مکان قلب همۀ حسینیان در این کشور است. باید