در بیرون از دنیای عرب آنچه توجه انسان را بسیار جلب می‌کند، اظهارات برژینسکی پس از بازگشت از چین است. از جوانان خواهش می‌کنم که این موضوع را مطالعه کنند. روابط چین-آمریکا تقویت می‌شود و برژینسکی می‌گوید که چندین عامل ما را به یکدیگر پیوند داده است. این‌ها مسائل مهم سیاسی است که هرچند دور از انتظار نیست، ولی به‌زودی آشکار نمی‌شود و نمایانگر دروغین بودن باورها و اعتقادات بین‌المللی است. این مسئله در درجه اوّل مسئله‌ای منطقه‌ای است، یعنی بین‌المللی بودن آن در مرحله اوّل تابع چین است. این مسئله اقتضا می‌کند که انقلابیانِ کشورهای خلیج را در چنگ ایران قرار دهند و آنان را فدا کنند. وزیر خارجه چین به کشورهای خلیج و به ایران رفت و گفت که دخالت ایران در کشورهای خلیج ضروری است. وقتی ارتش ایران ��نقلابیان عُمان را سرکوب می‌کرد، ما نیز طرف‌دار انقلابیان عمان نیستیم، چراکه آن‌ها کمونیست هستند، ولی چگونه ممکن است دولتی که خود را مادر حقیقی انقلاب بین‌المللی و جهانی می‌داند، به نفع کشور ایران که نظامی استعماری و غربزده و استبدادی دارد، گواهی دهد. این بازی‌ها آشکار شده است. در اریتره نیز همین‌طور. شوروی رسوا شد، همان‌طور که پیش از آن نیز رسوا شده بود. فریب‌کاری با این شعارها تنها برای مدتی محدود امکان‌پذیر است، ولی به‌طور کلی امکان ندارد که این فریب‌کاری‌ها استمرار پیدا کند. مسئله ایران هم وارد مرحله تازه‌ای شده است. انقلابیان صفوف خود را بیش از پیش سازماندهی می‌کنند و تحت رهبری واحد درمی‌آورند و دو قدرت بزرگ نیز با یکدیگر می‌جنگند تا به توافق برسند. امروز باخبر شدم که وزیر خارجه آمریکا و وزیر خارجه شوروی در سالت گرد هم آمده‌اند. نام سالت مرا به یاد کنفرانس سالت انداخت که شاید 73 یا 67 سال پیش برگزار شد و در آن توافقاتی کردند که نتایج خاورمیانه‌ای آن عبارت بود از تعیین خط‌مشی برای نزاع‌های بین‌المللی و تقسیم منافع در مناطق تحت نفوذ.