از نظر تبلیغاتی باختند، ولی از نظر سیاسی پیروز شدند، زیرا دنیا دید آن‌ها هفت روز در برابر اسرائیل جنگیدند. واقعیت مبارزه آن‌ها چه بود؟ برداشت جهانی به هر حال این‌گونه بود. پیروزی دوم آن‌ها این بود که دوباره کشورهای عربی را با خود همراه کردند. اکنون جهان عرب به نفع آنان بسیج شده است. پیروزی سومشان این بود که سازمان ملل و دولت‌های بزرگ ازجمله آمریکاییان و فرانسویان با آن‌ها مذاکره کردند و آنان را در جایگاه سازمانی آزادی‌بخش به رسمیت شناختند.
در آینده چه خواهند کرد؟ راهبرد آنان روشن نیست. در انتظار گفت‌وگو با سوریه، با لبنان، با لبنانیان و به‌ویژه با جنوبیان هستند تا خط‌مشی خود را ترسیم کنند.
در اینجا دو نکته اساسی وجود دارد. البته، وضع جسمی من مناسب نیست. إن‌شاءالله برادرم شیخ محمد اطلاعاتی را در اختیار شما قرار خواهد داد و درباره تحولات و پیامدهای آن با شما سخن خواهد گفت.
نکته اوّل: آزادسازی جنوب، مسئولیت ما و مسئولیت جنبش محرومان و بلکه علت پیدایش این جنبش است. ما ارتشی نظامی نیستیم تا اگر اسرائیل در عقب‌نشینی تأخیر کرد، او را بیرون کنیم، ولی خود را به آزادسازی جنوب و ایجاد دردسر برای اسرائیل متعهد می‌دانیم. ما برای آنکه آخرین سرباز اسرائیلی و آخرین سرباز غیرلبنانی یعنی غیرقانونی و به‌ویژه شبه‌نظامیان سعد حداد و دیگران از جنوب بیرون روند، مسئولیت خود می‌دانیم که آنان را تعقیب کنیم و برایشان مشکل ایجاد کنیم، مگر اینکه دولت قانونی به وظیفه خود عمل کند. کار اصلی ما این است. من به یاری خدا در این راه در کنار شما هستم. باید ابزار و تجهیزات لازم برای این کار را فراهم کنیم تا پیروز شویم. البته، باید هشیار و منتظر باش��م، چراکه این روزها آن‌طور که می‌گویند، زمان اجرای قطعنامه سازمان ملل است. کار ما و مسئولیت ما این است.
ما وظیفه خود را انجام دادیم و بر این زخم خون‌بار، یعنی زخم آوارگی، مرهم گذاشتیم، ولی هیچ تلاشی برای استفاده از مردم جنوب در دفاع از جنوب صورت نگرفت و این، مسئله‌ای اندوهبار است، در حالی که من می‌دانم مردم جنوب از جنوب دفاع می‌کردند. حتی جوانان ما نیز در بیت‌لیف و جاهای دیگر از جنوب دفاع می‌کردند. ما به این تلاش‌ها با دیده احترام می‌نگریم، ولی امیدوار بودیم این تلاش‌ها بیش از این باشد. بنابراین، ما باید از مردم بخواهیم که به خانه‌های خود بازگردند. شما نیز از مردم بخواهید به روستاهای خود در هر کجا و در هر وضعیتی بازگردند، خواه روستای آن‌ها در اشغال اسرائیل باشد یا در اختیار نیروهای بین‌المللی یا غیر آن، فرقی نمی‌کند.
باید آماده باشیم تا اگر اشغالگران اسرائیلی در عقب‌نشینی تأخیر کردند، برای آنان و مزدورانشان مشکل ایجاد کنیم. در همین خصوص به مقاومت فلسطین می‌گوییم که آزادسازی جنوب به عهده ما و مسئولیت ماست، نه به عهده فلسطینیان. اگر فلسطینیان به فعالیت خود در جنوب لبنان و جنوب لیطانی ادامه دهند، عقب‌نشینی اسرائیل را به تأخیر خواهند انداخت، در حالی که اگر ما در این راه فعالیت کنیم، عقب‌نشینی اسرائیل را شتاب ��واهیم بخشید. بنابراین، نکته اوّل، ضرورت بازگشت مهاجران به روستاها و فراهم کردن تجهیزات برای آزادسازی جنوب است.