آزادسازی جنوب مسئولیت ماست
( بسم الله الرحمن الرحیم )
لازم بود درباره سفر آفریقا و آمادگیهای جوانان جنبش در آنجا صحبت کنم و همچنین، درباره تأثیر جلسات گفتوگو و دیدارهایمان در ایجاد فضای سالم، پس از اینکه فضای مسموم حاکم شده بود، ولی این صحبتها را به بعد موکول میکنیم.
به یک نکته تنها برای اطلاع جوانان اشاره میکنم: مجموعهای از جوانان ما که در گذشته اینجا بودند، به خارج از کشور رفتهاند و عده بسیاری از جوانان جنبش در آفریقا مشغول کار هستند. جنبش باید رویکردی ویژه و برنامهای ویژه برای فعالیت در آفریقای غربی داشته باشد. فکر نمیکنم که اهمیت این کار از اهمیت وجود جنبش در خود میهن کمتر باشد. اکنون به بررسی مشکل بزرگ سیاسی و ملی و اجتماعی میپردازیم.
طبیعتاً، این مشکل بسیار بزرگتر از آن است که در توان ما باشد. از این رو، برای بحث درباره عوامل و پیامدها، در مرحله نخست باید دیدگاه خود را مطرح کنیم و در مرحله دوم ببینیم چه باید بکنیم. به نظر من مشکل خاورمیانه بهطور کلی در مراحل سرنوشتساز خود قرار داشت و با شکست اقدام آقای سادات، افکارِعمومی جهانی متقاعد شدهاند که آمریکا و قدرتهای بزرگ تلاش خواهند کرد که از نقش داور و پیامرسان فراتر رفته، نقش حاکم را به عهده گیرند و نقشه خود را تحمیل کنند. موضع ایالات متحده روشن بود. آنها میگفتند که قطعنامه شماره 242 کرانه باختری را نیز در بر میگیرد. در مقابل، دیدگاه بگین این است که قطعنامه این منطقه را در برنمیگیرد. موضع جهانی در قبال شهرکسازیها نیز همینگونه است. از این رو، نزدیک بود میان آنها رویارویی پدید آید و بر خلاف طرح بگین، اسرائیل را وادار کنند که کرانه باختری و نوار غزه را به فلسطینیان واگذار کند و به آنها خودمختاری دهد. به این ترتیب که طی چند سال یا ساختار اتحاد کنفدرالی ایجاد کنند یا توافقنامه فلسطینی-اردنی امضا کنند یا نیروهای مشترک در این منطقه حضور داشته باشند و این برنامهها به تدریج طی پنج سال اجرایی شود. چیزی نمانده بود که دنیا اسرائیل را به این کار وادار کند، ولی عملیاتی که بعدها عملیات دیر یاسین یا عملیات کمال عدوان نام گرفت به اجرا درآمد. [...]
وقتی من در آفریقا بودم و از آنجا به اروپا رفتم و دریافتم که اسرائیل از این عملیات به گستردهترین شکل سوءاستفاده کرده و افکارِعمومی جهانی را بر ضد فلسطینیان برانگیخته و فضا به نفع اسرائیل رقم خورده است. من آن زمان فکر میکردم که اسرائیل از این عملیات تنها سوءاستفاده سیاسی میکند. امّا اسرائیل هم از نظر سیاسی و هم از نظر نظامی از آن سوءاستفاده کرد. من انتظار نداشتم که اسرائیل حمله کند. تصور میکردم که بگین در آمریکا از این عملیات برای تحمیل موضع اسرائیل بر آمریکا سوءاستفاده خواهد کرد. گویا آمریکا اعلام کرده بود این عملیات بدان معنا نیست که قطعنامه 242 کرانه باختری را در بر نمیگیرد و اینکه ریشه این مشکل همان مشکل میهن فلسطینیان است. بنابراین [...] و بدینترتیب، اسرائیل به جنوب حمله کرد. مسئولیت اشغال جنوب بر دوش چه کسی است؟ طبیعتاً، مسئولیت آن بر دوش همه است، زیرا