معتدل نیست- ایالات متحده برآشفته است. امّا به نظر می‌رسد که هیئت حاکم در ایالات متحده بر سر موضع خود ایستاده‌اند و بر عمل به آن اتفاق‌نظر دارند. طبیعتاً، در این مدت درگیری‌ها ادامه خواهد داشت. مصر سرگرم اتحاد جماهیر شوروی است و می‌گوید شوروی عقب‌نشینی کرده است. برخی کشورها نیز با انگشت گذاشتن بر حضور فلسطینیان در قالب هیئتی واحد، از عقب‌نشینی آمریکا سخن می‌گویند. آیا فلسطینیان از اعضای مقاومت باشند یا نه؟ اسرائیلیان می‌گویند که ما نمی‌پذیریم. بیانیه اسرائیلی- آمریکایی می‌گوید که صلح، در صورتی همه‌جانبه است که آن‌ها از عناصر مقاومت نباشند، بلکه از عناصر کرانه باختری باشند. اگر هم عده‌ای از عناصر مقاومت حضور دارند، نباید از عناصر برجسته ��اشند بلکه از عناصر درجه دو باشند.
این مخالفت‌ها و بهانه‌گیری‌های‌ یهودی‌ها ادامه دارد، ولی همه این‌ها گردبادی است در درون یک فنجان و نتیجه‌ای در پی ندارد. مسئله به سوی حل شدن پیش می‌رود و قرار است که کنفرانس ژنو در ماه دوازدهم یعنی ماه دسامبر آغاز شود. اینجاست که نقش اعراب و توانایی آن‌ها در مطالبه کردن، که خود ناشی از یک‌صدا بودن آن‌هاست، مطرح می‌شود. همان‌طور که بارها گفته‌ایم، اعراب در زمان صلح به سبب اتحادی که دارند، قوی هستند، ولی در زمان جنگ به سبب پراکنده بودن ناتوان‌اند. قدرت آن‌ها در اتحاد آن‌هاست. همچنان‌که چگونگی هماهنگی سیاسی میان آن‌ها در زمان کنفرانس ژنو نیز تأثیرگذار است. بدون شک، رهبران عرب، از رؤسای ‌جمهور و پادشاهان، گرد هم خواهند آمد، هرچند این خبر تاکنون اعلام نشده است. آن‌ها حتماً تا پیش از ماه دوازدهم یعنی پیش از زمان کنفرانس ژنو، گرد هم خواهند آمد تا مواضع خود را هماهنگ کنند.
فضا به‌طور کلی رو به بهبود است. امیدواریم ما کاملاً هوشیار باشیم. امروز در أمل و رسالة تحلیلی خواهید خواند که تأکید می‌کند و ما نیز تأکید خواهیم کرد و شما نیز باید تأکید کنید که گذشتْ آن زمان که انسان‌ها به‌ویژه مردم لبنان و به‌ویژه اهالی جنوب، می‌توانستند آسوده بخوابند. خطر همیشه در کمین است و طمع‌ورزی‌های فراوانی وجود دارد. باید سال‌ها در حالت هوشیاری و بیداری باقی بمانیم. تا کی؟ تا زمانی که اسرائیل از این منطقه محو شود و نمی‌دانیم چه زمانی این نتیجه حاصل می‌شود.
فضا رو به آرامش است، ولی انسان نمی‌تواند اطمینان داشته باشد و درباره آینده احتیاط نکند. احتیاطِ هرچه بیشتر در این است که سازماندهی خود را عمیق‌تر و استوارتر کنیم، چراکه تشکیلات و سازماندهی به معنای گسترش دادن وجود انسان است. فرد هر اندازه هم قدرتمند باشد، تا چه اندازه‌ای می‌تواند قدرت داشته باشد؟ تا چه اندازه می‌تواند نگرش و درک درستی داشته باشد؟ تا چه اندازه می‌تواند دست خود را دراز کند؟ در حالی که اگر سازمان و تشکیلات داشته باشد، جسم و عقل و نگرش و ابعاد وجودی او گسترش می‌یابد. آمادگی ما در این است که تشکیلات و سازماندهی خود را گسترش دهیم و آن را عمیق کنیم و سطح آگاهی و فرهنگ اعضای جنبش أمل را بالا ببریم. آمادگی مطلوب در این برهه این است. امیدواریم در این کار موفق شویم.
این بود خلاصه‌ای کوتاه از اوضاع سیاسی. الان به مباحث عقیدتی می‌پردازیم. اگر سؤالی دارید بپرسید.