در مواضع ما تردید می‌کنند که شما چطور درباره جنگ حرف می‌زنید؟ چطور درباره اسلحه حرف می‌زنید؟ چطور در برابر زورمندان می‌ایستید؟ چرا جوانان را به جنوب می‌فرستید؟ در واقع، من فکر می‌کنم پاسخ این پرسش‌ها با توجه به معیار حقیقی بسیار روشن است. به نظر من اگر امام حسینی که ما می‌شناسیم امروز در هر منطقه‌ای از جنوب زندگی می‌کرد، اجازه نمی‌داد که عده‌ای اسرائیلی وارد منطقه او شوند و خانه‌ها را ویران کنند و کدخدا را بربایند و مردم را تنبیه کنند و کتک بزنند. اجازه چنین کاری را نمی‌داد.
این چیزی است که ما از رفتار امامان خود می‌دانیم. البته، هزینه سنگینی باید بپردازیم، یعنی انسانی که می‌خواهد در راه راست حرکت کند، باید تاوان سنگینی بپردازد. همان‌گونه که امامان ما بهای سنگینی پرداختند.
ما چالش نظامی را پشت سر گذاشته‌ایم، ولی شاید با چالش‌های دیگری روبه‌رو شویم. الحمد‌لله جنبش ما از این حوادث سربلند و پاکدامن بیرون آمد و به انحراف نرفت. تنگدست بود، ولی چیزی ندزدید و به یغما نبرد و به بی‌گناهان تجاوز و ستم نکرد و این بهترین سرمایه ماست. ما با این پشتوانه با آینده روبه‌رو می‌شویم و کار می‌کنیم.
اینکه امروز از آینده سخن گفتیم، برای این است که می‌خواهیم به برادران اطمینان دهیم که همان‌گونه که هفته گذشته گفتیم، فضا در جنوب همچنان رو به بهبودی است. یگان‌هایی از ارتش عملاً حرکت کرده‌اند؛ البته، با احتیاط کامل. نظامیان وارد پادگان‌ها می‌شوند تا فضا را آماده کنند. این یگان‌های نظامی طی یک یا دو روز به سوی جنوب می‌روند. البته، قدرت آن تنها مادی نیست که ارتش قدرت مادی کافی و لازم را ندارد، ولی اعزام آن‌ها بدین‌معناست که همه طرف‌های مربوط، به حاکمیت لبنان احترام گذاشته‌اند. مطلوب ما این است که حاکمیت رئیس‌جمهور سرکیس که حاکمیت قانونی لبنان به شمار می‌آید، تا مرزها امتداد یابد. بنابراین، جو نظامی در جنوب به سوی آرامش و ثبات و کشور نیز به‌طور کلی به سوی وفاق ملی پیش می‌رود. ما باید برای مرحله آینده، مرحله سازندگی، مرحله سازماندهی، مرحله عمق بخشیدن به فرهنگ و آگاهی دادن به اعضا، مرحله گسترش صفوف سازمان و بالا بردن کیفیت آن و بهتر کردن فضا، آماده شویم. مرحله‌ای که در آینده پیش رو داریم این‌گونه است.
درمورد وضع عمومی لبنان؛ همان‌طور که می‌دانید، وفاق و آشتی ملی هنوز در انتظار رسیدن ارتش به مرزهاست و همان‌گونه که هفته گذشته گفتم، رسیدن ارتش به جنوب به معنای جدا کردن مشکل لبنان از مسئله خاورمیانه است. این اتفاق، مسئله بزرگ و مهمی است. با توجه به برقراری آتش‌بس و دخالت‌های ایالات متحده و سازمان ملل و دیدارهایی که در نیویورک صورت گرفت، معلوم شد که مسئله جنوب لبنان مسئله بسیار مهمی بوده است. و این هم عذری برای ماست، در برابر ملت و فرزندان و برادرانمان که نتوانستیم برایشان کاری انجام دهیم. طبیعتاً، ما نمی‌توانستیم کار خود را انجام دهیم و فکر می‌کنم برای اولین بار است که به شما می‌گویم که نقش ما در مدت اخیر یعنی پس از کنفرانس ریاض تاکنون، نقشی بزرگ، ولی در عین حال، نقش سربازی گمنام بوده است. خدا را شکر که ما در ایفای نقش خود موفق شدیم. به‌طور خلاصه، وقتی در کنفرانس ریاض و کنفرانس قاهره