می‌کنیم و هیچ شرطی جز حفظ یک‌پارچگی لبنان و دشمن شمردن اسرائیل نداریم. غیر از این دو شرط، ما هیچ شرط دیگری نداریم. گفت‌وگو باید آغاز شود، زیرا خطرهایی که لبنان و دیگر کشورها را تهدید می‌کند، بسیار بیشتر از پیامدهای منفی احتمالی برای گفت‌وگوی سیاسی است که ممکن است ما را به گذشته یعنی دوره حکم‌فرمایی فئودالیسم سیاسی بازگرداند یا هر خطر دیگری به دنبال داشته باشد. ولی همه این خطرها کمتر از خطرهایی است که اکنون لبنان و جنوب لبنان را تهدید می‌کند.
ما از همان روز شروع حوادث، گفت‌وگوی سیاسی و وفاق سیاسی و پرهیز از درگیری را مطالبه می‌کردیم و اگر گاه در مواضع نظامی قرار می‌گرفتیم، برای دفاع از خود بوده و خدا را شکر که ما هیچ‌گاه مهاجم نبوده‌ایم. ما همه‌جا در موضع دفاع بوده‌ایم و هستیم. از این رو، در آغاز جنگ و در اواسط جنگ با به انزوا کشاندن برخی مخالف بودیم و آن را بخشی از توطئه می‌دانستیم، زیرا خلأ سیاسی به وجود می‌آورد؛ زیرا از اتحاد و همبستگی جلوگیری می‌کند؛ زیرا سبب ازهم‌گسیختگی کلی در کشور می‌شود؛ زیرا فرصت نفوذ را برای دشمن فراهم می‌کند؛ زیرا سبب نوعی رهاشدگی و نابسامانی در همه بخش‌ها می‌شود، تا جای�� که حتی مؤسسه‌های خیریه نیز نمی‌توانند کار خود را انجام دهند.
ما با گفت‌وگو موافق هستیم، هرچند برای آن دست و پا نمی‌زنیم و اصرار نمی‌کنیم. ما به کسی التماس نمی‌کنیم که ما را وارد گفت‌وگو کند. چنین چیزی پذیرفتنی نیست. ما چیزی جز پایندگی لبنان نمی‌خواهیم. امّا مطالبات اجتماعی و سیاسی که در همه بیانیه‌های جنبش بر آن‌ها تأکید شده، در پرتو نظام دموکراتیک -‌إن‌شاءالله- برآورده خواهد شد. نمی‌خواهیم کسی به ما صدقه بدهد. از این جنگ دستاوردی برای خود نمی‌خواهیم؛ این جنگ کثیفی که آن‌ها به راه انداختند و ما نیز در برخی مناطق ناگزیر به دفاع از خود شدیم. بنابراین، نشانه‌های گشایش در لبنان مشاهده می‌شود. بدون شک، این نشانه‌ها به هیچ وجه به معنای آن نیست که ما احساس کنیم بحران پایان یافته است و آرام گیریم و پایمان را دراز کنیم و فکر کنیم که همه‌چیز پایان یافته است.
نه، هرگز این‌طور نیست. بیشتر خطرهایی که طرف‌ها را تهدید می‌کند، در ساعت‌های پایانی بحران رخ می‌دهد. تفسیر آنچه می‌بینیم و در روزنامه‌ها می‌خوانیم که مسابقه تسلیحاتی شکل گرفته و سنگربندی‌هایی در زیر زمین و روی زمین صورت می‌گیرد و در همه‌جا در حال آموزش نظامی هستند، همین است. به نظر ما این کارها، همه، برای آمادگی در برابر جنگ نیست، هرچند هیچ‌گاه نباید احتیاط را فراموش کنیم. ما می‌بینیم که گروه‌ها از آن بیم دارند که در لحظه آخر، معادلات به هم بریزد و تاجران جنگ و تاجران اسلحه و تاجران خون مردم، جایگاه خود را از دست بدهند.
ما هیچ‌گاه، از آغاز تا پایان، نخواستیم که با این جنگ کثیف تجارت کنیم. ما از این جنگ دستاوردی نمی‌خواهیم. لبنان باید به همان کشور دموکراتیک و آزادی که بود، بازگردد. ما هنوز نیروهای جوان، قدرت اندیشه و شیوایی بیان داریم تا مبارزه دموکراتیک را در راه بهبود بخشیدن به وضع معیشتی و بالا بردن سطح تمدنی خود ادامه دهیم.
در صحنه سیاسی لبنان نشانه‌های گشایش دیده می‌شود. سفر نخست‌وزیر اسرائیل به ایالات متحده را نیز باید به آن بیفزاییم. در شماره امروز أمل