نکردهاند، ولی عملاً پذیرفتهاند که اسرائیل وجود دارد و مرزهای آن همان مرزهای سال 1967 میلادی است. البته، در حال حاضر بر سر برخی اصلاحات ناچیز بحث و گفتوگو وجود دارد. این اصلاحات ناچیز کدام است؟ نمیدانم، ولی این حرف درباره اسرائیل و مرزهای سال 1967 میلادی است. چرا اعراب به این مرحله رسیدهاند؟ علت اخت��اف اعراب و اقتدار اسرائیل چیست؟ چرا دنیا اسرائیل را به رسمیت شناخته است؟ چرا ایالات متحده و شوروی بر سر وجود اسرائیل به توافق رسیدهاند؟
البته، ما در مقام جنبش به مواضع دولتهای عربی و حتی مواضع مقاومت فلسطین پایبند نیستیم. ما عمیقاً ایمان داریم که اسرائیل بهمثابه دولتی نژادپرست باید از صفحه هستی محو شود. نمیگوییم یهود باید از صفحه هستی محو شود، بلکه برعکس، حمایت از یهود در درون سرزمینها و جوامع عربی و اسلامی از مهمترین دغدغههای مسلمانان بوده است.
در زمان امام علی(ع) سپاه معاویه به سرزمینهای اسلامی حمله کرد و وارد شهر انبار شد. خبر این حمله به امام رسید. امام(ع) خطبهای خواند و فرمود: «شنیدهام که یکی از آنان بر زن مسلمانی داخل شده و دیگری، بر زنی از اهل کتاب، یعنی یهودی یا مسیحی، و خلخال و دستبند و گردنبد و گوشواهاش را ربوده است و آن زن برای آنکه آن مرد دست از آزار او بردارد، جز آنکه « ﴿ إنا لله و إنا إلیه راجعون ﴾ » گوید و از او ترحم جوید، چارهای نداشته است. (یعنی آن زن از او تقاضا کرده که او را نکشد یا به او تجاوز نکند. امام این داستان را نقل میکند و میفرماید:) اگر مرد مسلمانی پس از این رسوایی از اندوه بمیرد، نباید ملامتش کرد.»[84]
در اسلام درباره کسانی که در پناه مسلمانان هستند، چنین احساس و چنین غیرتی وجود دارد. ولی وجود حکومت نژادپرست در منطقه پذیرفتنی نیست، زیرا این حکومت نژادپرست، بیماری واگیردار است و امروز دولتی مارونی در اینجا و فردا دولتی قبطی در مصر و پس از آن، دولتی کردی در عراق و به همین ترتیب، دولتگونههای دیگری پدید میآورد. در روزنامه امروز مقالهای فراموشنشدنی چاپ شد. إنشاءالله آن را بخوانید: آیا حوادث لبنان سرآغاز عهد اسرائیلی در جهان است؟
موضع ما در مقام جنبش این است که کل فلسطین باید آزاد شود و اسرائیل در جایگاه دولتی نژادپرست به هیچ وجه نباید وجود داشته باشد. البته، ما دولت یا نظام نیستیم تا زیر فشار معادلات بینالمللی ناگزیر شویم که اسرائیل را به رسمیت بشناسیم، ولی دنیای عرب و ازجمله مقاومت فلسطین، اسرائیل را به رسمیت شناخت و آزادسازی کرانه باختری و نوار غزه را مرحله نخست به حساب آورد. دیگر مراحل چه زمانی فرا میرسد؟ خودشان میدانند.
گزارش اثرتون و سخن بازار مشترک اروپا در اوضاع و احوال کنونی موضعی مثبت و گامی به سوی صلح به شمار میآید. در روزنامهها میخوانید که نوشتهاند راه صلح هموار شده است؛ راه برای کنفرانس ژنو هموار شده است. اینها در عرصه بینالمللی است. امّا در عرصه عربی، رایزنیها برای یکپارچهسازی موضع کشورهای عربی با جدیت تمام در جریان است، زیرا ایالات متحده از دولت���های عربی خواسته است که بر سر موضعی واحد در قبال مسئله فلسطین توافق کنند. برای فلسطینیان کدام گزینه مناسب است؟ نواز غزه
[84]. نهج البلاغه، خطبه27