است که رؤسا را به سوی خود می‌کشد. رهبران سیاسی لبنان هیچ‌گاه هیچ خدمتی به هیچ گروهی حتی به افرادی مشخص ارائه نکرده‌اند. اینکه می‌بینید مردم روستا وابسته به این زعیم یا آن زعیم هستند، به سبب آن نیست که او خدمتی عمومی کرده، بلکه به این سبب است که فردی با همسایه‌اش یا با پسرعمویش اختلاف دارد و از این رو، به سمت فلان زعیم کشیده می‌شود تا از او بر ضد برادر یا پسرعمو یا همسایه‌اش کمک بگیرد و طرف مقابل او نیز ناگزیر می‌شود از زعیمی دیگر یاری بگیرد.
شاید این نوع برخورد توجیه داشته باشد، ولی ما این‌گونه نیستیم. ما از قدرت جنبش برای حمایت از یک گروه بر ضد گروه دیگر یا یک کدخدا بر ضد کدخدایی دیگر یا یک نماینده بر ضد نماینده دیگر یا یک کاندیدا بر ضد کاندیدای دیگر بهره نمی‌گیریم، مگر در چارچوب کلی‌ای که جنبش تعیین می‌کند. چه‌بسا جنبش در انتخابات موضعی معین بگیرد و برای آن توجیهی داشته باشد. من چنین برخوردی را تأیید می‌کنم به شرط آنکه توجیه آن به سود منافع عمومی باشد، هرچند این موضع برخلاف موضع جوانان جنبش در روستا باشد.
ولی در غیر این مورد، امیدوارم با نادیده گرفتن مشکلات محلی و درگذشتن از آن‌ها، خود را برای دوران پس از جنگ آماده کنیم. مشکلات محلی مهم است، ولی ما آن‌ها را در حاشیه دور حل می‌کنیم. ما مسائل بزرگ ملی داریم. می‌خواهیم جامعه‌مان را به سوی وضعی بهتر تغییر دهیم. نمی‌خواهیم در مشکلات جزئی روستاها و مانند آن غرق شویم. این، درباره نکته دوم.
امّا درباره نکته اوّل؛ مبنای اصلی ما این است که صاحبان یک سرزمین خود باید از راه دفاع و تلاش و موضع‌گیری و ایستادگی، ثابت کنند که حقیقتاً صاحبان آن سرزمین هستند. از جوانانمان در استان‌ها و بخش‌ها درخواست می‌کنیم که در این تابستان به‌طور جدی در فکر فعالیت‌های تابستانی باشند. آن دسته از جوانان جنبش که مشغول دفاع نیستند، باید کاری هم‌پایه دفاع انجام دهند. دفاع در برابر دشمن جهاد است. این دشمن گاه بیرونی است یعنی اسرائیل و گاه درونی است یعنی نادانی و بیماری و فقر. این‌ها نیز دشمن به شمار می‌آیند.
امروز روستاها خیابان و راه ‌و روش کشاورزی و درمانگاه ندارند، بی‌سوادی در آن‌ها چشمگیر است، اختلافات بسیار است، عقب‌ماندگی کشاورزی و بلکه همه انواعِ عقب‌ماندگی در آن‌ها وجود دارد. چه باید بکنیم؟ وظیفه ما و جهاد ما چیست؟
عقب‌ماندگی، دشمن درجه یک امت و ملت و میهن است. دفاع کردن در برابر اسرائیل شرافت بزرگی است، ولی دفاع از امت در برابر دشمنان دیگری که خطرشان کمتر از اسرائیل نیست، یعنی جهل و فقر و بیماری نیز از وظایف اصلی جنبش است.
جوانان حتماً فرق ما را با احزاب در این زمینه می‌دانند. احزاب اهداف سیاسی بلندمدت را دنبال می‌کنند، مثلاً به دست گرفتن حکومت. آن‌ها به مسئله خدمت‌رسانی به ان��ازه‌ای که به تحقق این هدفشان کمک کند، اهتمام می‌ورزند. در حالی که ما خدمت‌رسانی و ازجمله موارد پیش‌گفته را نیز هدف می‌دانیم، یعنی خودِ تأمین رفاه مردم، درمان بیماران، آشتی دادن میان مردم، ساختن خانه‌ها، تأمین خوراک نیازمندان، فراهم کردن امکانات برای تحصیل، آموزش افراد، یاری ستمدیدگان،