کوتاه « ﴿ لا إله إلا الله ﴾ » انجام داد. این دو کلمه و این چند حرف، آزادی و کمال و فضای حرکت را برای انسان فراهم می‌آورد.
این، نخستین تجربه در حیات اسلام است که برخی از شاخصه‌های اصلی آن را برشمردم و إن‌شاءالله در درس‌های آینده درباره آن بیشتر صحبت می‌کنیم و این مسئله به تدریج روشن می‌شود.
بازگردم به وضع خودمان. برادران، جوانان جنبش، اگر می‌خواهیم در جامعه‌مان نقشی اساسی داشته باشیم، اگر می‌خواهیم چهره جامعه را دگرگون و آن را به جامعه‌ای انسانی و جامعه‌ای شرافتمند تبدیل کنیم، باید وضع ما با وضع کنونی که وابسته است به رؤسا و سیاستمداران و جریان‌ها و گروه‌هایی که قدرت را در دست دارند، متفاوت باشد. شرط اصلی حرکت ما این است که در جماعت ذوب شویم و از خودمحوری و خودخواهی و خانواده‌محوری و عشیره‌محوری و گروه‌محوری و منفعت‌طلبی، از این خدایان زمینی، رها شویم تا بتوانیم در جنبشی ذوب شویم که با ایمان به خدایی دانا و دادگر و زنده و درک‌کننده و نامتناهی، همسو و هماهنگ است. در این صورت است که هر فرد از ما، به نیرویی همیشگی در راه تحول و تغییر جامعه تبدیل می‌شود.
دریا همان قطره‌هاست. یک قطره را می‌توانید به بخار تبدیل کنید و در بین انگشتانتان از بین ببرید. ولی وقتی همین قطره از حد و مرز خود فراتر می‌رود و در دریا منحل می‌شود، نیرویی سهمگین پدید می‌آورد که دیگر بخار شدن و ذوب شدن و جذب شدن در آن تأثیری ندارد و نیرویی برای تغییر جامعه - به هر شکلی که باشد- خواهد بود.
این، نخستین گام ما در برابر تجربه تاریخی و میراث شکوهمندی است که از آن برای حرکت امروزمان الهام می‌گیریم و از آن سیراب می‌شویم. درس‌های دیگری نیز باقی مانده است که إن‌شاء‌الله به تدریج در جلسات آینده درباره آن‌ها بحث خواهیم کرد. غفر الله لنا ولکم.[15]