شرکت‌‌کنندگان، از این محتوا و درس‌های گرا��‌بها استفاده نکنیم و آن‌ها را به مردم ارائه ندهیم، درست مانند کسی هستیم که در کنار آب تشنه مانده است.
ما از این اجتماعات چه بهره‌‌ای می‌‌بریم؟ بنابر هر زمان، نوع بهره‌‌ای که می‌‌بریم متفاوت است. هنگامی که ما تحت ستم و فشار بودیم و عقیده و دین‌داری و مذهب ما مورد هجوم قرار گرفته بود، ما این مراسم را برپا می‌‌کردیم تا عواطف را برانگیزیم و اندوه و گریه و تولی و تبری را در میان خود بیشتر کنیم و روح فرزندانمان را با ولایت اهل‌بیت و بیزاری از دشمنان تغذیه کنیم. ما این کار را در طول تاریخ انجام می‌‌دادیم تا از بین نرویم، زیرا دشمن مجهز به حکومت و اسلحه و تبلیغات و همه‌چیز بود و با همه توان می‌‌خواست ما را به سبب اعتقاد به حسین محو و نابود کند. ما نیز این توطئه آنان را با زنده نگه داشتن یاد و نام امام حسین و برانگیختن عواطف از راه گریه و ناله و بیزاری جستن از دشمنان امام حسین و... پاسخ می‌‌دادیم. ولی در این زمان که در برپایی این مجالس آزادی داریم... آیا کسی از حضور شما در این جلسه جلوگیری می‌‌کند؟ نه، برعکس، وسایل دولتی و غیردولتی برای شما فراهم است تا به آسانی و با احترام در این مجالس شرکت کنید.
ما می‌‌خواهیم از این مجالس بهره بگیـریم همـان‌گونـه کـه در گذشته بهره می‌‌گرفتیم. این را در اصطلاح جامعه‌‌شناسی «عقده‌گشا��ی» می‌‌نامند. ما در سطح عمومی و فردی مشکلاتی داریم. اگر به سبب این مشکلات شروع به گریه کنیم، کاری مثبت و جدی برای برطرف کردن آن‌ها انجام نداده‌‌ایم. تنها گریه کرده‌‌ایم. گریه، خشم و کینه و ناراحتی را فرو می‌‌نشاند. حال آیا ما نباید هیچ کاری صورت دهیم و به دنبال راه‌حل باشیم و آیا ما باید اجازه دهیم مشکلات بزرگ‌تر و پیچیده‌‌تر شود؟ بسنده کردن به اندوه و گریه در این زمان جایز نیست و برخلاف هدف امام حسین(ع) است.
یکی از دانشوران می‌‌گفت: امام حسین سه دسته دشمن دارد:
دسته اول آنان که او را کشتند. این دسته کم‌‌خطرترین دشمنان هستند، چون تنها جسم امام را که محدود بود کشتند.
دسته دوم آنان که تلاش کردند آثار امام را محو کنند: قبر امام را ویران کردند و از آمدن زائران جلوگیری کردند و کسانی را که در اطراف قبر آن حضرت زندگی می‌‌کردند، مورد آزار و اذیت قرار دادند. خطر این دسته بیشتر از دسته اول است، ولی نتوانستند کاری از پیش ببرند.
دسته سوم از دشمنان امام حسین که خطرناک‌ترین دشمنان آن حضرت هستند، آنان‌اند که کوشیدند اهداف امام حسین و ابعاد انقلاب حسینی را تحریف کنند و آن را ابزار کسب و درآمد قرار دهند و بهره‌‌برداری‌‌های بی‌ارزش از آن کنند و یا آن را مورد سوء‌استفاده و برای منافع شخصی قرار دهند. اینان تلاش کردند بالاترین بُعد حسینی یعنی هدف نهضت حسینی را از بین ببرند.
برادران مؤمن، در این عصر، ما آگاه و بیدار شده‌‌ایم و باید ابعاد فعالیت‌های خود را درک کنیم و دستاوردهای سرمایه بزرگ حسینی را غنیمت بشماریم. اگر به حضور در مراسم و گریه کردن بسنده کنیم، بدان معناست که به خود دلداری داده‌‌ایم و دل‌هایمان را تسکین بخشیده‌‌ایم و اندکی آرام شده‌‌ایم و مشکلات را به حال خود رها کرده‌‌ایم تا بیشتر و بیشتر شود و از این مجالس بهره‌‌ای نبرده‌‌ایم و این یعنی ما امام حسین را بی‌‌اعتبار کرده‌‌ایم، یعنی