داشتند، میگویند: احساس کردیم که فاطمه بنت اسد، به صورتی غیرطبیعی، وارد کعبه شد. البته جزئیات این واقعه معلوم نیست، زیرا داخل شدن به کعبه کار آسانی نیست، چراکه ارتفاع درِ کعبه از سطح زمین، به اندازهای است که حتی فرد عادی نیز فقط با استفاده از نردبان میتواند داخل آن شود. از طرفی این در قفل هم بود. حال این زن حامله و ضعیف، بدون نردبان و کلید، چگونه توانسته وارد آن شود؟ این واقعهای غیرطبیعی است. جزئیات واقعه در دست ما نیست، ولی آنچه مسلم است، این است که داخل کعبه شد و امیر مؤمنان(ع) را در آنجا به دنیا آورد و کسی غیر از امام در کعبه به دنیا نیامده است.
دشمنـان امیر مؤمنان(ع)، کـه در طول تـاریخ دستشان در تحریف احادیث مربوط به آن حضرت باز بوده و حکام جهان اسلام که همواره در پیِ به خدمت گرفتن اشخاص و استخدام راویان حدیث به منظور جعل حدیث و تحریف آن بودند، سعی کردند تا تفاسیر و جزئیات نادرستی از واقعه ولادت حضرت به دست دهند و مشابه فضایل و مناقبی را که برای آن حضرت آمده، برای دیگران ذکر کنند. از این رو، داستان دیگری از پیش خود ساختند و گفتند: شخص دیگری نیز در کعبه به دنیا آمده، به نام حکیم بن حزام، نه فقط امام علی(ع). این حدیث جعلی و دروغ است، زیرا تنها متأخران که در انکار و کتمان فضیلت امام سعی داشتند، آن را نقل کردهاند. حکیم بن حزام انسان سستایمان و پستی بود و به عنوان « ﴿ مؤلفـة قلوبهم ﴾ » زکات میگرفت.
خداوند، فضیلت ولادت و شهادت در خانه خود را به امیر مؤمنان(ع) اختصاص داده است. همانطور که میدانید، حضرت به دست ابن ملجم در محراب بهشدت مجروح شد و در اثر آن به شهادت رسید. پس زندگی امام از خانه خدا شروع شد و در خانه خدا به پایان رسید. حیات امام، از این آغاز تا آن پایان، سراسر سجده و عبادت و خدمت به خدا بود. در عظمتش همین بس که بدانیم بتها و خدایان دروغین کعبه به دست او و به فرمان رسول خدا(ص) سرنگون شدند و سران مشرکان در جنگها و... به دست او به هلاکت رسیدند.
امیر مؤمنان(ع) اینگونه خلق شد و اینگونه رسالت خود را ادا کرد. میلادش در کعبه و شهادتش در مسجد بود. زندگی او سرشار بود از فعالیت و خیر و تلاش و فضیلت، و ما هرچه بگوییم نمیتوانیم گوشهای از عظمت او را بیان کنیم. چه بگوییم درباره مردی که به گفته ابن ابی الحدید، دوستانش از ترس، فضایل او را پنهان کردند و دشمنانش از روی حسد و طمع، و با این همه - عین عبارت در خاطرم نیست - آوازه او به سراسر دنیا رسید.
امیر مؤمنان(ع) در هر بابی مناقب و فضایلی دارد که وصفناشدنی است. درمورد علم حضرت، حدیث پیامبر(ص) را شنیدهایم: «أنا مَدینة العِلمِ وَعَلِیٌّ بابُها»[122] (من شهر علمم و علی دروازه آن است.) در باب عدالت و پایداری و قضاوت عادلانهاش، پیامبر(ص) میفرماید داناترین شما در قضاوت علی است. و فرموده است که من ترازوی اعمالم و علی شاهین آن ترازوست. در زمینه حکمت، خطبهها و تعالیم او سرشار است از فضیلت و علم؛ چشمههای پرفیض و جوشان حکمت که سراسر زندگی مسلمانان را با خیر و برکت پر کرده است. در باب شجاعت او سخن بسیار است. در باب جود و کرم او، دشمنش میگوید اگر او دو خانه داشته باشد، یکی پر از طلا و دیگری
[122]. ابن بابویه، محمد بن علی، الأمالی، تهران، کتابچی، 1376، ص 345.