میلاد امام علی (ع)
منبع: متن این سخنرانی در کتاب انسان آسمان درج شده است.
( بسمالله الرحمن الرحیم ) ، ﴿ والحمدلله ربّ العالمین ﴾ . والصلاة والسلام علی سیدنا محمد وعلی آله الطیبین الطاهرین.
امروز بـر اساس تقویم، دوازدهم رجب و بـر اساس محاسبـات شرعی که تاکنون صورت گرفته، یازدهم رجب است و ما در ایام ولادت امیر مؤمنان(ع) که در سیزدهم رجب به دنیا آمد، به سر میبریم. همانطور که میدانید، امام در کعبه متولد شد. از نظر تاریخی، در این قضیه تردیدی نیست. در روایتی که از چند طریق نقل شده، آمده است که امام علی(ع) در داخل کعبه به دنیا آمد. وقتی فاطمه بنت اسد، مادر حضرت، مشغول طواف خانه خدا بود، درد زایمان او را گرفت. میدانید که درد زایمان در هر موقعیتی ممکن است برای زن اتفاق بیفتد؛ داخل ماشین، در هواپیما، و هر جای دیگر. در این وقت، طبق نقل راوی، فاطمه بنت اسد کنار کعبه ایستاد و دعا کرد و از خدا خواست که وضع حمل را برای او آسان گرداند. در عباراتی که از او نقل شده، تأکید کرده که فقط خدای یگانه را میپرستد. همانطور که میدانید، ایمان به خدای یگانه در جزیرةالعرب پیش از اسلام هم رواج داشت، ولی در میان تعداد انگشتشماری از مؤمنان.
آیین مردم جزیرةالعرب توحید و یکتاپرستی و، به تعبیر قرآن، «اسلام» بود. حتی قبل از پیامبر اکرم(ص)، زیرا طبق فرموده قرآن، آیین حضرت ابراهیم(ع) اسلام بود: « ﴿ مِلَّة أبیکُم إبراهیمَ هُوَ سَمَّاکُمُ الْمُسْلِمینَ مِن قَبْلُ ﴾ .»[118]
اما جهالت و اغراض و اهداف مادی، چهره اسلام را وارونه نشان داد و در نتیجه، عقاید و حتی دین مردم، دستخوش تحریف شد. مثلاً در ایام حج، همانطور که میدانید، به صورت عجیبی مناسک حج را بهجا میآوردند. احکام دین را تغییر میدادند و وقت ماههای حرام را به تأخیر میانداختند و اعمال انحرافی دیگری انجام میدادند که از تغییر چهره دین حکایت داشت. حتی یکتاپرستی هم دچار این تحریفات شده بود. مردم به خدا ایمان داشتند، ولی برای او شریک قایل میشدند و بتها را شرکای خدا میدانستند.
البته این تفکر را از کشورهای غربی گرفته بودند، وگرنه مردم جزیرةالعرب مؤمن و یکتاپرست بودند. در سفرهایی که مثلاً به شام میکردند، بتهایی را با اسامی مختلف، مثلاً «هبل»، میدیدند و از آن خوششان میآمد و برای خود بتی شبیه آن میساختند و اسم آن را هبل میگذاشتند و در معبد اصلی که کعبه بود جا میدادند. بدینترتیب، تعداد بتها بیشتر شد و هر قبیلهای صاحب بتی شد. تعداد بتها از این هم فراتر رفت و بتهایی از چوب و نان و خرما ساختند و همانطور که شنیدهاید، وقتی گرسنه میشدند، از آن میخوردند. بدینترتیب، آیین بتپرستی در میانشان رواج پیدا کرد، وگرنه مردم جزیرةالعرب خداباور بودند. اما چه خدایی؟! خدایی که شریک و همتا و دختر و دار و دسته و اقوام و قبیله دارد. بتپرستی عقیده رایج آن زمان بود. قرآن کریم پاسخ بتپرستان را، در مقابل انکار و
[118]. «کیش پدرتان ابراهیم است، او پیش از این شما را مسلمان نامید.» (حج، 78)
