هستم. الان مشغول تمرین میشوم تا بتوانم بر رقیبم پیروز شوم. در واقع من از همین الان پیروزم، ولی کسی نمیداند کی این برتری من آشکار میشود. روز مسابقه، آن روز روشن میشود که من قویترم یا او. در واقع در روز مسابقه، پیروزی یا شکست کشف میشود. پیروزی واقعی همان روز تمرین رقم میخورد، بسته به اینکه آیا من خوب تمرین کنم یا نه. قرآن نیز به همین حقیقت اشاره میکند: « ﴿ لَقَد کُنتَ فِی غَفلَة مِّن هَذَا فَکَشَفنَا عَنکَ غِطَاءَکَ فَبَصَرُکَ الیَومَ حَدِیدٌ ﴾ .»[98]
شما اگر نماز نخوانید، غیبت کنید، دزدی کنید، مرتکب جرم و گناه شوید، نتیجه کارهایتان همین الان به وجود میآید، ولی شما آن را نمیبینید، زیر�� از آن غافل بودهاید؛ در جهان آخرت، نتیجه کارها را مشاهده خواهید کرد.
از نظر قرآن، جزا از جنس خود عمل است و خود عمل در روز قیامت تجسم پیدا میکند و عینیت مییابد. قرآن کریم در آیات مربوط به معاد گفتهاست: « ﴿ یَومَ تَجِدُ کُلُّ نَفس مَّا عَمِلَت مِن خَیر مُّحْضَرًا ﴾ .»[99] نمیگوید: جزای عمل را مییابد، بلکه خود عمل را یعنی خوردن، غیبت کردن، ستمگری، غصب و تجاوز، انحراف و...؛ خود اینها صورتی ناسوتی در این دنیا دارد. غیبت یک صورت ناسوتی دارد و یک صورت ملکوتی. صورت اخروی آن با صورت دنیویاش متفاوت است. و این همان است که پیامبر(ص) در شب معراج گروهی را دید که گوشت خود را با قیچی میبرند و میخورند. این همان حقیقت غیبت کردن است.
میتوانیم مثالی درباره درجه حرارت ذکر کنیم. آب اگر در دمای زیر صفر قرار گیرد، یخ میزند. یخ همان آب است، ولی شکل آنها با یکدیگر فرق دارد. اگر دمای آب به صد درجه برسد، به صورت بخار درمیآید؛ یعنی در دمای یک تا صد درجه یک شکل دارد، در دمای کمتر از یک درجه، یک شکل و در دمای بالاتر از صد درجه، شکلی دیگر. درمورد اعمال نیز همینگونه است. عمل، قول، رفتار، دیدگاه، شنیدن و فکر کردن من در این دنیا شکلی دارد و در روز قیامت شکلی دیگر. در آن روز است که شکل واقعی آشکار میشود و به بهشت یا جهنم تبدیل میشود. این همان معنای حدیثی است که میگوید بهشت و جهنم اکنون وجود دارند و آفریده شدهاند. شاید کسی بپرسد: چگونه ممکن است بهشت و جهنم الان موجود باشند، درحالیکه قرآن میگوید: « ﴿ وَجَنّة عَرضُهَا السَّمَاوَاتُ وَالأرضُ ﴾ »[100] طبق این آیه، ممکن نیست بهشت هماکنون موجود باشد. وقتی اندازه آن بزرگتر از آسمانها و زمین است، کجا میتواند باشد؟
در واقع بهشت الان در پرتو کارهای ما وجود دارد، ولی ما آن را نمیّبینیم و به نوع و چگونگی آن توجه نداریم. بنابراین، معاد و جزای اعمال بر دو گونه است. جزای دنیا که آن را توضیح دادیم و جزای آخرت که اشارهای به آن کردیم و إنشاءالله، در جمعه آینده به توضیح آن خواهیم پرداخت. غفرالله لنا و لکم.
[98]. «تو از این غافل بودی. ما پرده از برابرت برداشتیم و امروز چشمانت تیزبین شده است.» (ق، 22)
[99]. «روزی که هر کس کارهای نیکِ [...] خود را در برابر خود حاضر بیند.» (آل عمران، 30)
[100]. «و [...] آن بهشت که پهنایش به قدر همه آسمانها و زمین است.» (آل عمران، 133)
