بسترسازی و فراهم کردن فرصت برای بخش بزرگ جامعه، سطح آن جامعه را -که هم انفاقکننده و هم انفاقگیرنده از آن بهره میبرندـ ارتقا میبخشد.
« ﴿ أَنتُم لاَ تُظلَمُونَ ﴾ »؛ اگر انفاق نکنید بر شما ستم خواهد رفت، زیرا انفاق نکردن باعث میشود که این گروه از مشارکت در ساختن جامعه بازمانند و در نتیجه، جامعه عقبمانده باقی بماند. انفاق نکردن موجب ضعف و بیماری اینان میشود و بیماری آنان فقط در میان آنان نمیماند بلکه به بقیه جامعه نیز سرایت میکند، چراکه آنان در اثر محرومیت به عناصری عقدهای و کینهتوز و خشمگین تبدیل میشوند و به دنبال آن، افکاری ویرانگر و غیرطبیعی در جامعه شکل میگیرد و به نابودی جامعه میانجامد. از این رو، انفاق خدمتی است به آن که انفاق میکند و آن که بدو انفاق میشود و جامعه. انفاق نکردن، یعنی خطرآفرینی در جامعه و این پیامد در همه جای قرآن بهروشنی بیان شده است. در آیهای دیگر آمده است: « ﴿ وَأَنفِقُوا فِی سَبِیلِ اللهِ وَلاَ تُلقُوا بِأَیدِیکُم إِلَی التَّهلُکَةِ ﴾ .»[96] اگر در راه خدا انفاق کنید، خود را از هلاکت نجات دادهاید، زیرا انفاق نکردن موجب پیدایش تنش و بیماری و عقده و چالش در میان گروههای رنجکشیده میشود و جامعه را به خطر میاندا��د.
با توجه به اینکه آیه « ﴿ وَأَنفِقُوا فِی سَبِیلِ اللهِ ﴾ ...» در ساختار آیات جهاد آمده است، معنای مورد بحث روشن میشود، زیرا انفاق در راه خدا، مانع استعمارگری دشمن که عامل هلاکت است، میشود. ما بر این عقیدهایم که نتیجه و برآیند حتمی هر عملی، در همین دنیا نیز پدیدار میشود و این چیزی است که ما آن را بهشت دنیا یا جهنم دنیا مینامیم.
جزای نزدیک همان نتایج طبیعی عمل است. این نتایج از جنس خود عمل است، نه از جنسی دیگر؛ یعنی عمل شما، نتایج و آثاری در جامعه در پی دارد که نوع اول جزا را تشکیل میدهد.
نوع دوم جزا، جزای آخرت یا جزای کامل است. این نوع را نیز باید مطرح کنیم و بهطور مفصل دربارهاش بحث کنیم.
ما معتقدیم که حتی جزای آخرت نیز بلافاصله پس از عمل انسان رقم میخورد و شکل میگیرد. « ﴿ وَکُلَّ إِنسَان أَلزَمنَاهُ طَآئِرَهُ فِی عُنُقِهِ ﴾ »[97]؛ یعنی فوراً و همین حالا. چند مثال برای این نکته ذکر میکنم. کشاورزی که درخت را آبیاری میکند، با هر بار آبیاری، درجهای از رشد در پرتقال یا سیب یا موزی که در آینده پدید خواهد آمد، به وجود میآورد. درست است که سیب یا پرتقال اکنون وجود ندارد، ولی این آبیاری زمینهساز به وجود آمدن آن است و اگر درست و بهموقع انجام نشود، میوه رشد نمیکند و نارس میماند و از بین میرود.
دانشآمو��ی که امشب درس میخواند، هرچند شب امتحان نباشد، نتیجه درس خواندن او بعدها آشکار میشود. یعنی درست است که او الان نیز یک گام پیشرفت میکند، ولی نتیجه آن کی آشکار میشود؟ روز امتحان. دانشآموزی که روز امتحانات مردود خواهد شد، در واقع امروز مردود شده است، نه آن روز، ولی امروز چیزی معلوم نیست و آن روز است که نتیجه روشن میشود.
مثالی ورزشی بزنم. من کشتیگیر یا مشتزن
[96]. «در راه خدا انفاق کنید و خویشتن را به دست خویش به هلاکت میندازید.» (بقره، 195)
[97]. «کردار نیک و بد هر انسانی را چون طوقی به گردنش آویختهایم.» (اسرا، 13)
