جزای اعمال در دنیا و آخرت
( بسمالله الرح��ن الرحیم )
نمیدانم آیا مباحثی که در جلسههای گذشته مطرح کردهایم، چاپ و توزیع شده است یا نه؟ در هر حال، در این جلسه بحث را از همان جایی که بدان رسیده بودیم، ادامه میدهم.
بحث درباره اسلام و ایمان به خدا، فرشتگان، کتابهای آسمانی، پیامبران و روز قیامت بود. در بحث معاد نیز درباره روح، یعنی عنصری در انسان که تابع آثار ماده از زمان و مکان و حرکت و سرعت و حجم نیست، صحبت کردیم که ضبط شده است و إنشاءالله، در اختیار برادران قرار میگیرد. سپس وارد بحث درباره این آیه شریفه شدیم: « ﴿ وَضَرَبَ لَنَا مَثَلًا وَنَسِیَ خَلقَهُ قَالَ مَن یُحیِی العِظَامَ وَهِیَ رَمِیمٌ * قُل یُحیِیهَا الَّذِی أَنشَأَهَا أَوَّلَ مَرَّة وَهُوَ بِکُلِّ خَلْق عَلِیمٌ ﴾ .»[91]
چگونه ممکن است بدنی که پوسیده و پراکنده شده است، اجزای آن دوباره جمع شود؟ این بحث را معاد جسمانی مینامند و در جلسه قبل قرار شد درباره موضوع حسابرسی و جزای اعمال و معاد، صحبت کنیم.
بسیاری از ما، با توجه به افکار روزمره خود، چنین میپنداریم که حسابرسی در آخرت نیز شبیه حسابرسی در حکومتها و جوامع است؛ اگر کسی قانون را زیر پا بگذارد، زندانی میشود؛ یا اگر قوانین راهنمایی و رانندگی را مراعات نکند، گواهینامه او را میگیرند یا او را جریمه میکنند؛ یا اگر جنایت یا توطئه��ی مرتکب شود، او را اعدام میکنند. در محاسبات حکومتی و رسمی و دنیایی، همواره میان جرم و مجازات آن تفاوت وجود دارد. کسی که در برابر چراغ قرمز نایستد، قوانین راهنمایی و رانندگی را مراعات نکرده است و برای مجازات او یا گواهینامهاش را میگیرند یا به مبلغ پنجاه یا صد یا صد و پنجاه لیره جریمهاش میکنند؛ یعنی مجازات از نوع جرم نیست. بهطور کلی، انجام دادن هر عمل خلاف قانون جرم است و مجازات آن معمولاً زندان است. زندانی شدن امری متفاوت با نوع جرم ارتکابی است. اما درمورد حسابرسی خداوند و نوع مکافات در جهان آخرت، وقتی انسان به قرآن مراجعه میکند، با دو نوع جزا روبهرو میشود: نوع اول جزای نزدیک نام دارد و نوع دوم جزای کامل.
به عبارتی روشنتر، قرآن کریم تأکید میکند که هر عملی که از انسان سر میزند، هم آثار و پیامدهای وضعی و ذاتی در همین دنیا دارد و هم آثاری در جهان آخرت: « ﴿ وَلَعَذَابُ الآخِرَةِ أَخزَی ﴾ »[92] و « ﴿ ثُمَّ یُجْزَاهُ الْجَزَاء الاوْفَی * وَأَنَّ إِلَی رَبِّکَ الْمُنتَهَی ﴾ .»[93]
متأسفانه در کتابهای دینی ما به بحث جزای نزدیک پرداخته نشده است و من از جوانان تقاضا میکنم که درباره این نکته تأمل کنند. اسلام به ما هشدار میدهد که اگر منحرف شدید و خدا را نافرمانی کردید و گناه کردید و به کارهای زشت دست زدید، هم با جهنم دنیا روبهرو هستید و زندگیتان در این دنیا به جهنم تبدیل میشود و هم، افزون بر آن، در جهنم آخرت عذابی دردناکتر خواهید دید: «ظَهَرَ
[91]. «درحالیکه آفرینش خود را از یاد برده است، برای ما مثل میزند که چه کسی این استخوانهای پوسیده را زنده میکند؟ بگو: کسی آنها را زنده میکند که در آغاز بیافریده است، و او به هر آفرینشی داناست.» (یس، 78ـ79)
[92]. «و عذاب آخرت خوارکنندهتر است.» (فصلت، 16)
[93]. «سپس به او پاداشی تمام دهند و پایان راه همه، پروردگار توست.» (نجم، 41-42)
