گام به گام با امام موسی صدر

جلد: 9
صفحه: 172

سند شماره 30-07-78

موضوع: سخنرانی‌ - تنها راه‌‌حل‌ بحران‌ لبنان استقرار حاکمیت‌ مشروع‌ دولت‌ است‌

مکان و تاریخ: 29/7/1978

مناسبت: نخستین‌ مراسم‌ سالانه‌ که‌ به‌ دعوت‌ بنیاد مبرة الإمام الخویی و مدیریت‌ مدینة‌ الزهراء و با حضور جمع‌ بسیاری‌ از علما و فرهیختگان‌ شیعه‌ برگزار شد.

منبع: آرشیو مجلس‌ اعلای‌ شیعیان‌؛ روزنامه‌ النهار، 30/7/1978؛ روزنامه‌ السفیر، 30/7/1978

گزیده ای از متن

مراسم با قرائت آیاتی از کلام الله مجید آغاز شد. قاری این آیات شیخ سلمان الخلیل بود. سپس ، آقای هیثم جمعه، مجری مراسم، درباره نقش مؤ سسات در تربیت کودکان یتیم و بی سرپرست سخن گفت و در ادامه ، کودکان مدینة الزهراء سرودی در خوشامدگویی به حاضران اجرا کردند. پس از آن آقای عاطف عون، مدیر دارالأیتام، در سخنانی ضمن خوشامدگویی به حاضران، از تلاش های بنیان گذاران این مؤ سسه که با همکاری مجلس اعلای شیعیان صورت می گیرد، تجلیل کرد و این اقدامات را نه از روی ترحم، بلکه وظیفه ای شرعی نامید. در ادامه، کودکان بنیاد خیریه مبرة الإمام الخویی نمایشنامه ای با عنوان «خیر و شر» اجرا کردند و نونهالان مؤ سسه نیز دو سرود خواندند. پس از آن، یکی از کودکان مؤ سسه به نام سناء زعیتر دکلمه ای اجرا کرد و بعد نونهالان مؤ سسه نمایشنامه ای اجرا کردند که با دیدن آن، اشک در دیدگان حاضران ، به ویژه امام صدر، حلقه زد. سپس، دانش آموزان مؤ سسه، نمایشنامه ای با عنوان «همکاری، اساس موفقیت» به اجرا درآوردند و دختران مؤ سسه نیز با تقدیم شاخه های گل از حاضران تشکر کردند.

در بخش‌هایی‌ از سخنان‌ امام‌ صدر چنین‌ آمده‌ بود: «به‌ عقیده‌ من، مصیبت‌های‌ اجتماعی‌ و انسانی‌ که‌ اکنون‌ شاهد آنیم، به‌ مراتب‌ از کلام‌ من‌ گویاتر و رساتر است. این‌ مؤ‌سسه‌ سرپرستی‌ یک‌هزار و ششصد کودک‌ یتیم‌ را برعهده‌ دارد. در حالی‌ که‌ بر اثر جنگ، فقط در میان‌ شیعیان‌ نه‌ هزار و ششصد کودک‌ یتیم‌ شده‌اند و این‌ فقط بخشی‌ از فاجعه‌ای‌ است‌ که‌ به‌ دست‌ انسان پدید آمده‌ است؛ انسانی‌ که‌ منحرف‌ شده‌ و اراده‌ و اختیار خود را تحت‌ سیطره‌ نیروهای‌ شر‌ قرار داده‌ است: خود را می‌کُشد، خود را سر می‌برد، خود را آواره‌ می‌کند.

روزی‌ که‌ جنگ‌ آغاز شد، لبنان‌ چه‌ کمبودی داشت؟ ملت‌ ما در سطح‌ بالایی‌ از فرهنگ، آبادانی، عمران، آزادی، دموکراسی‌ و تمدن‌ قرار داشت‌ و ملت‌های‌ عرب‌ به‌ ما رشک‌ می‌بردند. پس‌ چرا جنگیدیم‌ و جنگیدند و خود را نابود کردیم؟ به‌ سبب آنکه‌ دشمن برای‌ نابودی‌ ما از خودمان‌ کمک‌ گرفت. آیا بیدار شدیم؟ بی‌شک‌، مسئله‌ جنگ‌ لبنان‌ پدیده‌ای‌ درخور‌ بررسی‌ است‌ و باید درس‌ عبرتی‌ برای‌ تاریخ‌ و برای‌ جوامع‌ بشری‌ باشد.

لبنان‌ جامعه‌ای‌ بود که‌ با وجود پیشرفت‌ و شکوفایی، خلأها و شکاف‌های‌ بسیاری‌ در آن‌ وجود داشت. دشمن‌ در کمین‌ بود.