وظیفه دولت است و دولت هم بهخوبی آن را انجام میدهد. وظیفه ما پرکردن خلأها و کاستیهاست. کسانی هستند که از چشم حکومت پنهان میمانند، یا از دولت کمک نمیخواهند؛ عدهای که وضعیت خود را برای ستادهای کمکرسانی بازگو نمیکنند. وظیفه ما شناسایی این عده است که شمارشان هم فراوان است، اگر نگوییم که اکثریت را تشکیل میدهند.
برادران عزیز، وظیفه ما آن است که این گروه از مردم را از یاد نبریم و با آگاهی از حال آنان و کمک به آنان تبرک جوییم و بهطور غیرمستقیم به آنان کمک مادی کنیم، بدون آنکه چهره ما را پیش روی خود ببینند. مسئولیت ما این است. همچنین، درمورد کمکهایی که به مردم ارائه میشود، وظیفه ما آن است که کرامت آنان را حفظ کنیم. این مردم، هرکدام زمانی خانهای داشتهاند، برو و بیایی داشتهاند، آمد و رفتی داشتهاند. چهبسا، خود ما بارها به خانههای آنان رفتهایم و از آنان کمک گرفتهایم و توجه و عنایتشان شامل حال ما شده است. ما در همهجای لبنان چنین مسئلهای را درک میکنیم. همه لبنانیان هم باید این را درک کنند. امروز وظیفه همه ما آن است که بخشی از حقوق آنان را ادا کنیم و کرامت آنها را نیز حفظ کنیم. نمیتوانیم قبول کنیم که در صفهای طولانی بایستند و دست آخر هم با خواستهشان مخالفت شود و یا به آنان اهانت شود، یا دیگری را بر آنها مقدم بدارند و سفارشی را بپذیرند، یا اینکه به نفع یکی از آنان و به ضرر دیگری عمل شود و مورد تبعیض قرار گیرند.
این اقدامات پذیرفتنی نیست. وظیفه ما آن است که این مسائل و این شروط را رعایت و کرامت و شأن آنان را حفظ کنیم. نباید بگذاریم که از اسم آنان سوءاستفاده شود، زیرا اکنون در خیابانها شاهدیم گروهی از زنان و مردان که هیچ ارتباطی با جنوب و جنوبیان ندارند و سر و وضع و لباس و لهجه آنان نشان میدهد که جنوبی نیستند، در اماکن مختلف تکدی میکنند.
ای مردم، بدانید که اینها جنوبی نیستند و جنوبیان از آنان کاملاً جدا هستند، چرا اینگونه نباشد، در حالی که مردم جنوب از حضرت امام حسین(ع) روایت میکنند که فرمود: «پیروان ما حتی اگر بمیرند، تکدی و گدایی نمیکنند.»
چرا چنین نباشد؟ اهالی جنوب میتوانند کار کنند. امکان کارکردن دارند. توجه به این نکتهها و آشکارکردن آن برای همگان وظیفه ماست. در این روزها وظیفه ما آن است که کرامت فرزندان و خاندان خود را در جنوب پاس بداریم.
برادران عزیز، همه ما باید تلاش کنیم و زمینه بازگشت این برادران را مهیا کنیم، چهبسا خداوند نیز بر ما لطف کند و بتوانیم با آنان به جنوب بازگردیم و در این وضعیت اندکی از بار رنج و اندوه آنان بکاهیم، زیرا در یک وطن و یک جامعه، مردم باید در لحظات رنج و محنت در کنار یکدیگر باشند، که سرنوشت میهن در همین لحظات رقم میخورد، و تردیدی نیست که به یاری خداوند ما چنین خواهیم کرد.
«بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ. إِنَّ اللّهَ یأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَالإِحْسَانِ وَإِیتَاء ذِی الْقُرْبَى وَینْهَى عَنِ الْفَحْشَاء وَالْمُنکَرِ وَالْبَغْی یعِظُکُمْ لَعَلَّکُمْ تَذَکَّرُونَ.»[6] صَدَقَ اللهُ الْعَظیم. والسَّلامُ عَلَیکُمْ وَ رَحْمَةُاللهِ وَ بَرَکاتُهُ.
[6].?«خدا به عدل و احسان و بخشش به خویشاوندان فرمان میدهد. و از فحشا و زشتکاری و ستم نهی میکند. شما را پند میدهد، باشد که پذیرای پند شوید.» (نحل، 90)