اینکه در اقدامات خود، محافظهکارانه عمل کند، زیرا مشاهده میکند که اقداماتش در جنوب لبنان و در میان اهالی جنوب بازتاب مییابد، بهویژه آنکه اخیراً تلاشهایی صورت گرفته تا حاکمیت دولت لبنان در جنوب نیز اعمال شود، بهگونهای که مسئولیت تهدیدات خارجی (که جنوب با آن مواجه است) دیگر بر عهده مقاومت فلسطین نباشد.
بدون تردید، کشورهای عربی علاوه بر اسلحه و نیروی نظامی، سلاح دیگری در اختیار دارند که روابط بینالمللی، اقتصاد و امکانات است. از این رو، آنها میتوانند بخشی از توان خود را برای وارد آوردن فشار بر ایالت متحده و دیگر کشورهایی که از تجاوزات اسرائیل حمایت میکنند، به کار گیرند تا در برابر این تجاوزات- که انسان را به یاد قرون وسطا میاندازد- موضعی قاطع اتخاذ کنند. اما با کمال تأسف شاهدیم که چنین امری محقق نشده است؛ حتی اتحاد شوروی که تصور میشد موضعی قاطع در برابر اسرائیل اتخاذ کند، در بیانیه اخیر خود هیچ ضمانت یا راهکار اجرایی برای عقبنشینی اسرائیل ذکر نکرده است. از این رو، اعلام میکنیم که جز لبنان، همگان در این زمینه مسئولاند، زیرا حکومت قانونی لبنان در حال حاضر ابزاری در اختیار ندارد. آنچه از دولت لبنان میخواهیم این است که با فراخوان شورای امنیت و طرح مسئله در آن، مسئولیت جهانیان را به آنان یادآوری کند، تا زمانی که نیروهای بازدارنده از لیطانی عبور کنند، زیرا اسرائیل اعلام کرده که با نیروهای بازدارنده درگیر نخواهد شد. اکنون لبنان که همواره در خدمت جهان بوده و در تمدن جهانی مشارکت داشته و نمونهای بارز از حکومتهای پایبند به قوانین سازمان ملل متحد بوده است، وظیفه دارد که مسئولیت و وظیفه کشورهای جهان را به آنان گوشزد کند.»
در ادامه امام صدر در پاسخ به پرسشی تصریح کرد: «بیتردید، اگر بدون فراهمکردن مقدمات لازم به شورای امنیت شکایت کنیم، به نتیجه نخواهیم رسید. از این رو، کشورهای عربی وظیفه دارند که در وهله اول کشورهای بزرگ را تحت فشار قرار دهند. از طرفی، شورای امنیت اگر نتواند از طریق دیپلماتیک ما را یاری کند، دست کم در بُعد سیاسی و تبلیغاتی میتواند یاور ما باشد. به عقیده من، اختلاف میان بزرگان اگر در برابر هرچیز مانع ایجاد کند، از اهمیت مسئله وطن چیزی کم نمیکند و آنگاه که شورای امنیت دریابد که بخشی از این وطن عظیم تهدید شده، بیگمان تصمیمی قاطع اتخاذ خواهد کرد، بهویژه هنگامی که روند اشغالگری، به کوچ اجباری و مهاجرت دستهجمعی منجر شود که امنیت را تهدید میکند.
در اینجا از فرصت استفاده میکنم و بر این نکته تأکید میکنم که جهانیان از سکوت و خویشتنداری لبنان سوءاستفاده نکنند، زیرا لبنانیان و اهالی جنوب اگر احساس کنند که جهانیان به آنان بیتوجهی و بر ضد آنها توطئهچینی میکنند، چنانکه اکنون شاهدیم، چه بسا دست به اقداماتی بزنند که امنیت جهان را تهدید کند و برای همگان مشکلساز شود. تاریخ پیش روی ماست و نشان میدهد که نادیدهگرفتن حقوق هر ملت، هرچند هم که نجیب و خویشتندار باشند، تهدیدی بر امنیت منطقه و حتی امنیت قدرتهای بزرگ بوده است.»
پذیرفتنی نیست!
امام در پاسخ به پرسشی دیگر گفت: «اسرائیل ما را عادت داده که عقبنشینی نکند و کوتاه نیاید.