موضوع: گفتوگوی تلویزیونی- صلح هدف نخست همه رسالتهای آسمانی
مکان و تاریخ: ساحل عاج، ابیجان، 7/3/1978
مناسبت: سفر امام صدر به ساحل عاج در ضمن سفر دورهای به کشورهای افریقایی
منابع: تلویزیون ساحل عاج
برای من افتخار بزرگی است که امروز عصر با امام موسی صدر رئیس مجلس اعلای شیعیان لبنان گفت وگو کنم. او از روز سه شنبه 28 فوریه گذشته در ساحل عاج به سر می برد. او مردی برخوردار از فرهنگی بالاست که سخنش در محافل همه فرقه های لبنانی، از مسیحی و اسلامی، معتبر است و خریدار دارد. گفتنی است که ایشان از نسل پیامبر(ص) است. امام به زبان عربی صحبت می کند و آقای عبداللطیف مملوک، کاردار سفارت لبنان، سخنان او را ترجمه می کند.
س. حضرت امام، هدف شما از سفر به ساحل عاج چیست؟
این سفر سه هدف دارد: اولاً، دیدار با لبنانیهای مقیم ساحل عاج و بهطور خاص، اطمینان یافتن از وضع تربیتی و اخلاقی آنان. دوم، قدردانی از مقامات ساحل عاج و بهویژه جناب رئیسجمهور، به سبب توجه به لبنانیهای مقیم این کشور، بهخصوص در اوضاع و احوال دشوار لبنان که هزاران نفر از مردم لبنان به ساحل عاج پناه آوردهاند. سوم، گفتوگو با جناب رئیسجمهور درباره مسئله خاورمیانه و بهویژه وضع لبنان، زیرا نقش و نظر جناب رئیسجمهور در دنیا مؤثر است.
حضرت امام، شما رئیس مجلس اعلای شیعیان هستید. درباره این مجلس برای ما سخن بگویید.
در لبنان شانزده فرقه وجود دارد که همچون برادر و هموطن در کنار یکدیگر زندگی میکنند و نظام حاکم بر لبنان نیز نظامی فرقهای است، یعنی نهادهای رسمی بین فرقههای گوناگون تقسیم شده است. برای اداره امور دینی و امور سیاسی و امور مربوط به مشارکت در حکومت باید مؤسسههای مرکزی رسمی وجود داشته باشد که یکی از آنها مجلس اعلای شیعیان است. این مؤسسات که دولت آنان را به رسمیت میشناسد، خدمات اجتماعی و انسانی و فرهنگی گستردهای ارائه میکنند، از جمله ساخت مدرسه و مؤسسه فنی و بیمارستان و رسیدگی به امور بیسرپرستان و غیره.
حضرت امام، روزنامه فراترنیته ماتن درباره شما نوشته است که شما مرد صلح و مرد گفت وگو هستید. این رویکرد شما با تفکر رهبر ما، فیلیکس هوفیه پوانیه، بسیار سازگار است. صلح و گفت وگو در دین اسلام چه جایگاهی دارد؟
برای تبیین موضع اسلام کافی است که دو آیه از قرآن را بخوانیم: آیهای درباره صلح و آیهای درباره گفتوگو. آیه اول: «یا أَهْلَ الْکِتَابِ قَدْ جَاءکُمْ رَسُولُنَا یبَینُ لَکُمْ کَثِیرًا مِّمَّا کُنتُمْ تُخْفُونَ مِنَ
