جایی که درگیری های پشت پرده ای میان فلسطینیان و نیروهای محافظه کار و راست گرایان تحت حمایت اسرائیل روی می دهد. اما به نظر می رسد که میان فلسطینی ها و مسلمانان جنوب نیز که تا چندی پیش حامی آنان بودند، روابط رو به تیرگی می رود. نظر شما چیست؟
جنوب لبنان که با مرزهای شمالی اسرائیل همسایه است، در حال حاضر بیش از دیگر مناطق در معرض خطر جنگ قرار دارد، زیرا برخلاف دیگر مناطق لبنان، این منطقه حتی تحت نظارت نیروهای بازدارنده عربی هم قرار ندارد. به این سبب که اسرائیل حضور نیروهای سوریه را در نزدیکی مرزهای خود نمیپذیرد. در جنوب، حاکمیت دولت لبنان و حضور پلیس لبنان را نیز شاهد نیستیم، زیرا حکومت مرکزی از سال 1974 میلادی یعنی از زمان آغاز جنگ داخلی، منطقه ما را ترک کرده است و بدینترتیب، فلسطینیهای مسلح ابتدا به عنوان تنها نیروی حاضر در منطقه برای حفظ امنیت مسلمانان در برابر تجاوز اسرائیل ظاهر شدند و در نهایت، به تنها نیروی حاکم در این منطقه تبدیل شدند. اما دیری نگذشت که درگیریهایی بهوجود آمد، بهویژه آنکه فلسطینیها نیز به اقدامات خطرناکی بر ضد ساکنان جنوب دست زدند.
آیا شما نیز در جایگاه رهبر عالی شیعیان، به سبب دفاع از فلسطینیان در میان پیروان خود با مشکلاتی مواجهید؟
ادامه روند دفاع کار سادهای نیست. تلاش کردهام تا برای شیعیان توضیح دهم که آن قبیل اقدامات را عموم فلسطینیها انجام نمیدهند، بلکه چند گروه تندرو که از سوی عناصر نفوذی تحریک شدهاند، عامل اجرای آن اقداماتاند. معروف است که دستگاه اطلاعاتی اسرائیل قویترین دستگاه امنیتی جهان است. از نظر اسرائیل، بهترین راه برای از بینبردن اعتبار و آبروی فلسطین و توجیه سرسختیهای اسرائیل آن است که برخی گروهها را به ارتکاب اقدامات تروریستی وادار کنند. در حال حاضر بهترین متحد اسرائیل تندروها هستند، نه میانهروها.
آیا نگران آنید که وضعیتی پیش آید که نتوانید نارضایتی مردم را کنترل کنید؟
بیتردید ما شیعیان با فلسطینیها ارتباطات بسیاری داریم، زیرا در کنار آنان در جنوب و در حومه بیروت زندگی کردهایم. به علاوه، هم ما و هم فلسطینیها در لبنان از همه گروهها محرومتر بودهایم. اغلب فراموش میکنیم که اهالی جنوب از سال 1948 رفتاری قهرمانانه داشتهاند و همواره با هرگونه همکاری اقتصادی با اسرائیل مخالفت کردهاند و با وجود آنکه از سال 1965 دولت لبنان نیز به جنوب کاملاً بیتوجهی کرده است، اهل جنوب با خون خود همکاریشان را با فلسطینیان به اثبات رساندهاند. اما اکنون دلخوری و رنجشی پدید آمده و تلاش کردهایم جنوبیان را به شکیبایی فراخوانیم و تا کنون هم در این کار موفق بودهایم و آنان را قانع کردهایم که نباید به روی فلسطینیان اسلحه بکشند. سلاح را اسرائیل و شاه ایران برای آنان تأمین میکنند. شاه تلاش میکند که به اهداف سیاست آمریکا خدمتی کند، لذا مسلمانان را علیه فلسطینیها تحریک میکند.
فرض بر این است که مسئولان فلسطینی از این خطر آگاه اند. پس به چه علت نیروهای تحت امر خود را سامان دهی و کنترل نمی کنند؟