و کمک به بازگشت حاکمیت قانونی به جنوب نیز به معنای تغییر در خط مشی کلی نیست.
مسئله مقاومت فلسطین در پرتو وجود لبنان و با تکیه بر قدرت و حاکمیت لبنان و کرامت مردم آن پیروز میشود و دیدگاه حکومت قانونی لبنان نیز همین است. اکثریت برادران عرب نیز بر این عقیدهاند که هیچ مصلحتی بر مصلحت لبنان مقدم نیست و همه دیگر مسئولیتها و از جمله رابطه با کشورهای عربی و با مقاومت فلسطین در پرتو همین خط مشی تعریف میشود. مقاومت فلسطین مسئول همه رفتارهای آسیبرسان در جنوب است.
می گویند شما در کویت با خالد الحسن بسیار تند برخورد کرده اید تا حدی که به او گفته اید که مردم جنوب با شما خواهند جنگید. شایع شده است که سران مقاومت فلسطین به شما پیشنهاد داده اند که کمیته هایی لبنانی- فلسطینی به مثابه دادگاه عالی در جنوب تشکیل شود. آیا این اخبار درست است و آیا این کمیته ها می تواند جانشین دولت قانونی باشد؟
این گفتوگو تا حدی در مطبوعات لبنان تحریف شد. آقای خالد الحسن از آگاهی و واقعگرایی فوقالعادهای برخوردار است و نه در گفتوگو و نه در جنوب هیچ تلاشی برای تشکیل کمیتههای مشترک لبنانی- فلسطینی بهمثابه جانشین دولت قانونی وجود نداشته است. به نظر ما راهحل در بازگشت حاکمیت دولت به جنوب است و این، شرافتمندانهترین راهحل برای خود مقاومت فلسطین نیز هست، زیرا در حال حاضر مسئولیت آنچه در داخل جنوب رخ میدهد و از جمله رفتارهای تجاوزکارانه و دشواریهای سنگین در زندگی مردم و نیز مسئله آوارگی بر عهده مقاومت فلسطین است. بنابراین، امروز ما درمورد همه آنچه در جنوب میگذرد، مقاومت فلسطین را مسئول میدانیم، هرچند پیش از آن چنین نبود. گذشته از آن، سرنوشت جنوب نیز بر عهده مقاومت فلسطین است، چراکه اگر از کسی یا سازمانی خطایی سر زند که به تجاوز اسرائیل بینجامد، مسئولیت آن با مقاومت فلسطین است. درمورد معادلات سیاسی نیز همین طور. از این رو، روشن میشود که مصلحت حقیقی فلسطینیان در جنوب نیز در وجود حاکمیت قانونی دولت لبنان و گسترش آن در جنوب و در به عهده گرفتن مسئولیت است و هیچ بدیلی برای آن وجود ندارد.
خبر رسیده است که شما در دمشق با رهبران مقاومت فلسطین دیدار کرده اید و تلاش های سوری- سعودی- فلسطینی برای اجرای توافق نامه ها در جنوب در جریان است. این خبر تا چه حد درست است و آیا در حال حاضر اجرای توافق نامه ها در جنوب ممکن است و چرا؟
وقتی به عربستان سعودی سفر کردم، مشکل جنوب و مسئله روابط لبنان و فلسطین را با مسئولان بلندپایه آنجا مطرح کردم. موضع آنها آمادگی کامل برای کمک کردن بود. موضع کویت نیز همینطور بود. من هنوز منتظر این اقدام مبارک عربستان سعودی با کمک سوریه هستم. با این اقدام دیگر هیچ مانعی بر سر راه اجرای توافقنامهها نخواهد بود.
دیدگاه های بسیاری تأکید می کند که با حضور فلسطینی ها، هیچ توافقی در لبنان شکل نمی گیرد. به نظر شما چاره چیست؟ آیا لبنان باید تا بی نهایت منتظر بماند تا بحران فلسطین حل شود و سپس، وفاق تحقق یابد؟