من در قبال مسئله فلسطین نیست، زیرا از ابتدا نیز سخن و نصیحت من به رهبران فلسطینی همین بوده است.
جناب امام، آیا در تماس های مکرری که در هفته های اخیر با مقامات فلسطینی، لبنانی و دیگر کشورهای عربی داشته اید، به راهکار مشخصی برای پایان دادن سریع به توقف ایجاد شده در فعالیت ها در جنوب دست یافته اید؟
حقیقت آن است که اثری از توقف نمیبینیم و گفتوگو و تلاش برای قانعکردن دو طرف ادامه داشته است. کسانی که از مشکلات ملت فلسطین و موانع و دشواریهای پیش روی رهبران مقاومت در عرصههای داخلی، عربی و بینالمللی آگاهی دارند، میتوانند این وضعیت را بهخوبی درک کنند. به عقیده من، سوریه و جهان عرب برای اعلام حمایت از مواضع رسمی لبنان آمادگی دارند. بدیهی است که این حمایت فقط به تحت فشار قراردادن فلسطینیان برای اجرای توافقنامهها محدود نمیشود، بلکه کاستن از تأثیر گروههای لبنانی و جلوگیری از ورود به ابعاد خطیر و غیرمعقول بحران نیز بخشی از اقدامات سوریه و جهان عرب را تشکیل میدهد. بیگمان هنوز امیدهای بسیاری وجود دارد، بهویژه اگر تلاش رئیسجمهور برای رسیدن به وفاق ملی ادامه یابد.
آیا شما نیز حل قضیه جنوب را با ایجاد وفاق ملی در لبنان مرتبط می دانید؟
الزاماً اینطور نیست. اما وفاق ملی تأثیر بسیاری در اجرای توافقات و پرکردن خلأهای موجود در لبنان خواهد داشت، زیرا رسیدن به وفاق ملی موجب میشود از این پس فلسطینیها با دو منطق و با دو بیان متفاوت، که بر اثر تهدیدات و بیثباتی موجود در تمامی امور پیش آمده، مورد خطاب قرار نگیرند. در واقع، با دستیابی به وفاق ملی، ما منطق واحدی در مقابل فلسطینیان خواهیم داشت و در تمام مسائل لبنان نیز یکسان و منسجم عمل خواهیم کرد. به عقیده من منطق مورد استفاده ما همان زبانی خواهد بود که رئیسجمهور در ابتدای امسال خطاب به سفرا و دیپلماتها به کار گرفت، یعنی زبان منافع آشکار ملی که از قومیت عربی و مسئولیت انسانی ما درقبال مسئله فلسطین جدا نیست.
آیا به عقیده شما، طرح اسکان فلسطینیان در خارج از فلسطین اشغالی که این روزها غوغای بسیاری بر سر آن پدید آمده، طرحی واقعی است، یا فقط ابزاری برای محک و آزمودن نیت ها و توانایی هاست؟
طرح اسکان فلسطینیان گفتاری در میان محافل سیاسی و رؤیایی تثبیتشده در ذهن رهبران اسرائیل است، زیرا این طرح، نابودی ملت فلسطین و پایانیافتن وجود آنان در جایگاه یک ملت را درپی خواهد داشت. رؤیایی که اسرائیل زمانی آن را در قالب «به رسمیت نشناختن ملت فلسطین» تعبیر میکرد و مقاومت فلسطین را «مردانی از عربها» مینامید.
اسرائیل اکنون تلاش میکند که در اذهان ملتها و در تاریخ این پندار را تثبیت کند که در سرزمین فلسطین فقط یک ملت زندگی میکند که آن هم ملت یهود است، و عربهای مقیم این سرزمین، به زعم آنان، به اقتضای همسایگی در آنجا ساکناند و صاحبان اصلی سرزمین نیستند. طرح اسکان فلسطینیان در لبنان نیز بخشی از همین نقشه