موضوع: گفت‌وگوی مطبوعاتی- وفاق‌ و همدلی‌ راه نجات لبنان از سقوط.

مکان و تاریخ: مقر مجلس‌ اعلای‌ شیعیان‌- حازمیه، ‌16/1/1978

مناسبت: وخامت‌ اوضاع‌ در جنوب‌ لبنان‌

منابع: آرشیو مجلس‌ اعلای‌ شیعیان‌؛ روزنامه‌ البیرق، 17/01/1978

به قلم ژوزف قصیفی:

امام موسی صدر در تاریخ معاصر لبنان به پدیده می ماند؛ پدیده ای که شیوه ای جدید را در زندگی روزمره به کار گرفته است که پیش از این در میان علما و روحانیان شبیه آن را سراغ نداشتیم. به عقیده رئیس مجلس اعلای شیعیان، سیاست مقوله ای است که جایگاه و اهمیت آن کمتر از دین نیست و چه بسا، سیاست چهره امروزی دین باشد. از این رو، همچون نماز و عبادت مهم است، زیرا سیاست نیز عملی روزمره و مشارکت خالصانه معنوی و مادی در رنج ها و دغدغه های مردم است. امام صدر رهبری دینی و معنوی بود که به امور مادی و دنیوی نیز رو کرد و در زعامت و رهبری از بسیاری دیگر پیشی گرفت و در صدد برآمد تا راه نجات و رهایی را به محرومان بیاموزد و در این کار موفق و پیشتاز شد.

در تفسیر و توضیح پدیده ای به نام «موسی صدر» بسیار سخن گفته اند، اما هرچه باشد امام صدر بیش از هرچیز، پدیده ای در لبنان معاصر و رئیس مجلس اعلای شیعیان است. بی وقفه همچون سندباد در سرزمین های عربی و غیرعربی سفر می کند و درباره مسائل سیاسی محلی، منطقه ای و بین المللی با رؤ سای جمهور و پادشاهان و حاکمان این سرزمین ها به گفت وگو می نشیند و راه حل های ممکن و محتمل را برای حل بحران منطقه بررسی می کند. ما نیز در دفتر امام در ساختمان مجلس اعلای شیعیان با ایشان دیدار کردیم و در فضایی آکنده از صدای قلیان چاق شده با تنباکوی ایرانی مدتی طولانی درباره موضوعات مختلف منطقه و جهان عرب با وی به گفت وگو نشستیم. امام تصریح کرد که اوضاع بین المللی در مرحله خطرناکی قرار دارد و لبنان بیش از هر زمان دیگر در معرض سقوط یا به تعبیر دقیق تر، فروپاشی و تجزیه، قرار دارد و وفاق ملی فراگیر و بی قید و شرط تنها راه نجات لبنان است.

به عقیده امام باید گروه ها و طرف های حاضر در صحنه را متقاعد کنیم که جز تلاش برای بقای لبنان، هر کار دیگر را به زمانی دیگر موکول کنند. ایشان معتقد است که این دیدگاه برای همگان واضح است و همین امر موجب خوشبینی می شود، هرچند اوضاع ناگوار و دشوار است.

امام پس از اعلام مخالفت با طرح اسکان فلسطینیان در لبنان، گسترش حاکمیت دولت در سراسر خاک لبنان را خواستار شد و گفت: خطرهایی که لبنان را تهدید می کند، هرچند هم که بزرگ باشند، در برابر عظمت اراده لبنانِ متحد توان ایستادگی ندارد.

امام از جانب خود و یارانش وعده داد که به سوی تمامی مقامات لبنان، به ویژه رهبران جنوب و رهبران شیعه دست دوستی دراز کند… تا با همدلی