حمایت آنان را نمیپذیرند. برداشت من آن است که مسیحیان هم با این ادعا مخالفاند و به نظر میرسد که این گفته، زمینهسازی برای توطئهای دیگر بر ضد لبنان است. در واقع، با وجود آنکه مرزها از سال 1948 تا 1975 میلادی به حال خود رها شده بود، هیچ نوع همکاری و تعاملی با اسرائیل صورت نگرفت و زمانی هم که اسرائیل به خاک لبنان تجاوز کرد و دروازه دوستی (الجدار الطیب) را ایجاد کرد، هیچیک از شیعیان با آنان همکاری نکردند و به عضویت ارتش آنان درنیامدند. مثالهایی از این دست فراوان است و موضع اصولی ما همچنان مثل گذشته خواهد بود. جناب رئیسجمهور خود نیز به خوبی از این حقیقت آگاه بودند. من نیز تأکید کردم که شیعیان و دیگر فرقههای لبنان، فقط حمایت دولت مشروع و قانونی لبنان را میخواهند و از حمایت دیگران احساس بینیازی میکنند، بهویژه حمایت دشمن که در واقع نوعی ذلت و خواری دیگر است. در دیدار با رئیسجمهور اوضاع کلی کشور را نیز بررسی کردیم و امیدواریم که نیروها و نخبگان لبنانی در هنگام دشواری و محنت، بار دیگر با هم متحد و یکپارچه شوند و با اراده ملی متحد، بحران را حل و فصل کنند.»
امام صدر در پاسخ به پرسشی درباره «وجود راهکار یا اندیشهای سیاسی مبنی بر لزوم ایجاد فضای باز سیاسی برای رسیدن به ثبات و امنیت»، تصریح کرد: «طبعاً، عقیده جناب رئیسجمهور چنین است و ایشان در این راه تمام تلاش خود را به کار گرفتهاند و امیدواریم موفق شوند.»
امام صدر به پرسش دیگری مبنی بر اینکه «آیا این راهکار سیاسی بهزودی اعلام خواهد شد، یا اینکه هنوز در مرحله آمادهسازی و بررسی قرار دارد،» چنین پاسخ داد: «این راهکار سیاسی -هرچند اسامی متعددی برای آن ذکر شود- در واقع یکی بیش نیست و آن عبارت است از اتحادی ملی با تکیه بر اصول و مبانی کلی وحدت لبنان و نفی همکاری با اسرائیل و تأمین امنیت ملی به دست دولت و خودداری از ایجاد مناطق نفوذ حزبی و گروهی و نیز توجه به مسئله عدالت اجتماعی و ساختار اداری.»
امام به پرسشی با این مضمون که «آیا به نظر شما رئیسجمهور اطمینان دارند که دوره آرامش و آتشبس فعلی طولانی خواهد بود؟» چنین پاسخ داد: «رئیسجمهور تلاش میکند که این دوره ثبات و آرامش طولانی شود، زیرا اگر باز هم درگیری و جنگ داخلی آغاز شود، حلوفصل مسائل ممکن نخواهد بود. اما در فضای آرام و باثبات میتوانیم راهکارهای سیاسی را به نتیجه برسانیم.»
ج. عصرگاهان امام صدر به همراه آقای حسین الحسینی (نماینده) به دیدار نخستوزیر، سلیم الحص، رفت و در جلسهای که یکساعتونیم به طول انجامید، با وی گفتوگو کرد. امام صدر هنگام خروج گفت: «پس از اظهارات خطرناک نخستوزیر اسرائیل درباره حمایت از شیعیان و مارونیان در لبنان، غصه و نگرانی تازهای به نگرانیهای موجود افزوده شده، چراکه این امر در وضعیت کنونی نگرانکننده است. اسرائیل از زمان شکلگیری خود از هیچ فرصتی برای از میان برداشتن مسیحیان و مارونیان در داخل اسرائیل فروگذار نکرده است. من این را از پاتریارک خریش و روزنامههای جهانی