ارتش به جنوب بررسی شد و امام صدر و مجید ارسلان بر لزوم یکپارچگی همه نیروها و بهکارگیری تمام تلاشها برای بازگرداندن حاکمیت مشروع دولت به جنوب و دفع خطرهای داخلی و خارجی از این منطقه تأکید کردند.
امام صدر در تماس تلفنی با رشید الصلح، نخستوزیر سابق، ممکن نبودن برگزاری نشست صوفر را که قرار بود با حضور تنی چند از شخصیتهای سیاسی و پارلمانی برگزار شود، به وی اطلاع داد. گفته میشود که این نشست بهمنظور هماهنگیهای جدید و برگزاری اجلاسی فراگیرتر و با اهداف مشخصتر، به تعویق افتاده است.
الف. امام صدر در سخنانی اظهار داشت: «موضوع اعزام ارتش به جنوب، اکنون به مسئلهای بنیادین تبدیل شده و سنگ بنای تمامی مسائل اساسی کشور است. حاکمیت، وحدت میهن و شهروندان، حضور دولت در جنوب، همراهی و رسیدن به راهحل نهایی و حتی حفظ میهن، از مهمترین دستاوردهای اعزام ارتش به جنوب خواهد بود. معیار و میزان ملیگرایی واقعی در نزد تمامی افراد، احزاب و گروهها، میزان پایبندی و حمایت آنان از این مسئله است، نه شعارها و تبلیغات و برنامههای رسانهای که سراسر جهان را پر کرده است.» امام در بخش دیگری از سخنان خود تصریح کرد: «در جنوب شاهدیم که همه مردم برای استقبال از فرزندان پاک میهن آغوش گشودهاند و در راه خدمت به آنان جان و مال و توان خود را دریغ نخواهند کرد. آنان چشم به راهاند که این اقدام ناتمام نماند و بارقه امید که نشانه رهایی و نجات میهن است، خاموش نشود. اکنون تاریخ چشم به راه است که موضع رهبران را بنگرد و در پرتو آن، سرنوشت را دریابد و راه را انتخاب کند.»
امام صدر که عازم جنوب کشور شده بود، در ادامه، به دمشق رفت و در دیدار با عبدالحلیم خدام، معاون نخستوزیر و وزیر خارجه سوریه، و احمد اسکندر احمد، وزیر اطلاعرسانی این کشور، درباره اوضاع لبنان گفتوگو کرد.
ب. به منظور احداث بیمارستان بزرگ شیعیان (الزهراء) در بیروت، امام موسی صدر با ارسال نامههایی به تنی چند از فعالان اقتصادی، به آنان مأموریت داد که ضمن مذاکره با شرکتهای اعتباری و سرمایهگذاری، بهترین پیشنهادهای ارائهشده را با ضمانت املاک شیعیان بررسی کنند.
تلاشهای امام صدر برای ایجاد آشتی میان صائب سلام و حکومت سوریه به منظور تشکیل «جبهه فراگیر ملی» ادامه دارد. امام پیش از این در سفر به پایتخت سوریه، باب گفتوگو را در این زمینه با حافظ اسد گشوده بود. حافظ اسد در آن دیدار در پاسخ به امام گفت: «هر زمان که جناب صائب سلام مایل به سفر به سوریه باشند، دروازههای دمشق به روی ایشان گشوده خواهد بود.»
