از اسلحه انقلابی فلسطینی در داخل و خارج.
بنابراین، در سخنان ابوعمار، هیچ دخالتی درمورد لبنان صورت نگرفت و عکس آن درست است. از این رو، جنبش معتقد است که آنان، این واکنشهای تنشآفرین، اموری بیپایه و اساس را بهانه قرار داده و ادعای اجرا نشدن توافقنامه شتورا را مطرح کردهاند تا فردا از پذیرفتن حاکمیت قانون و اجرای تعهداتی که بر دوش آنان است و همچنین از حمایت نهادهای ملی برای به عهده گرفتن مسئولیتها و نشاندن این نهادها به جای افراد مسلح، شانه خالی کنند.
موضع جنبش محرومان نسبت به مقاومت فلسطین، پیش از جنگ داخلی و در خلال آن و بعد از آن و بهویژه پس از صدور سند قانون اساسی، موضعی ملی و روشن و شرافتمندانه است که برخاسته از اهتمام بسیار و فداکاری در راه مصلحت لبنان و حمایت و محافظت از انقلاب فلسطین است و جنبش محرومان با وجود همه تعهدات ملی خود، گزافهگویی هیچکس را به وفاداری کامل این جنبش نسبت به لبنان برنمیتابد و بر این اساس، همه فعالیتهای آن، از ابتدای تأسیس تاکنون، بدون خلاف و بدون انحراف بوده است.
جنبش، همچنین در موفقیت گفتوگوها برای عملی شدن توافقنامه قاهره میان مسئولان و برای بیرون آمدن فلسطینیان و جانشینی یگانهای ارتش لبنان در جنوب نقش داشته است.
ثانیاً، ما گمان میکردیم روزگار تکفیر و تحریم و خارج کردن مردم از دین سپری شده و دیگر بازنخواهد گشت. در قرون وسطا معمولاً سران دینی، پیروان دین خود را تکفیر میکردند؛ امّا اینکه رهبری سیاسی، یک عالم بزرگ دینی را از دین بیرون بداند، بدون اینکه خودش پیرو آن دین باشد، امری است که در لبنان و در پایان قرن بیستم شاهد آن هستیم و شگفتی ما آنگاه بیشتر میشود که میبینیم تکفیرکنندگان حتی یک خط از کتابهای او را نخواندهاند و هیچیک از مباحث او را نشنیدهاند.
ثالثاً، دکتر شریعتی یکی از کارشناسان بزرگ جامعهشناسی دینی و صاحب مکتب فکری اسلامی معروفی است. تألیفات و سخنرانیها و آثار او در مباحث اسلامی، بیش از 150 مورد است و به همین سبب، او از مشهورترین نویسندگان مسلمانان در دنیا شده است. او در تربیت نسلی گسترده و فراگیر از روشنفکران مؤمن و مبارز و در حمایت از انقلابهای بر حقّ عربی و بهویژه انقلابهای الجزایر و فلسطین و اریتره نقش داشته است. ویژگی مکتب فکری او، اصالت داشتن و متمایز بودن از شاخصههای غربی و شرقی، بهویژه مارکسیسم، است که برخی از سخنرانیهای خود را به پاسخ دادن به آن اختصاص داده است. همین افتخار برای او بس که برای نخستین بار در جهان، نوزده سازمان مبارز و جنبش آزادیبخش، که هیچیک از آنها الحادی نیست، برای او مراسم گرامیداشت برگزار کردند.
حتی برخی از روزنامههای بزرگ ایران نیز، خبر وفات او را و خلاصهای از زندگینامه و برخی از آثار او را چاپ کردند و مرگ او را ضایعهای در قرن معاصر برشمردند. چقدر واقعیت روشن میشود وقتی میبینیم که هیچ روحانی مسلمان یا مسیحی، دکتر شریعتی را به کمونیست بودن متهم نکرده است، با وجود آنکه میان آن مرحوم و بسیاری از روحانیان، اختلاف دیدگاه وجود داشت و جنبش نیز پیش از این از وجود چنین اختلافی خبر داده بود، هرچند او را یکی از منابع بزرگ فرهنگی خود میداند.