گام به گام با امام موسی صدر

جلد: 8
صفحه: 315

تغییر، با هدف‌های‌ اصیل‌، به‌ روش‌های‌ اصیل‌، تلاش‌ می‌کنند؛ در فلسطین‌، اریتره‌ و لبنان‌، همه‌ این‌ انقلاب‌هایی‌ که‌ در سرتاسر جهان‌ هستند... به‌ احترام‌ دکتر شریعتی‌ دور هم‌ جمع‌ شده‌ایم‌.

ما دسته‌ای‌ هستیم‌ که‌ می‌توانیم‌ خود را جهانِِِ چهارم‌ بخوانیم‌. ما جزو جهان‌ سوم‌ هستیم‌ و زیرِِِ بارِِِ دو قدرتِ شرق‌ و غربِ عالم‌ نمی‌رویم‌. ولی‌ جهان‌ سومی‌ها دو دسته‌اند : کسانی‌ که‌ به‌ ورشکستگیِِِ سیاسیِِِ خود اعتراف‌ کردند و از چپ‌ و راستِ جهان‌ ایدئولوژی‌ قرض‌ می‌کنند؛ گروه‌ دیگر کسانی‌ هستند که‌ به‌ اصالت‌ خود و به‌ اصالت‌ زمین‌ و آسمان‌ خود تکیه‌ می‌کنند. این‌ دسته‌ را ما جهان‌ چهارم‌ می‌نامیم‌ و معتقدیم‌ که‌ این‌ها باید دور هم‌ جمع‌ شوند تا در کنار هم‌ قدرت‌ پیدا کنند و با وحدتشان‌ خود را از ضعف‌ و پراکندگی‌ جدا کنند و قدرت‌ یابند. بنابراین‌، همچنان‌که‌ در زمان‌ حیات‌ دکتر شریعتی‌ از او استفاده‌های‌ فراوان‌ کردیم‌، در مرگ‌ او نیز نیروهای‌ اصیل‌ و مؤمن‌ دور هم‌ جمع‌ شدند؛ نیروهایی‌ که‌ اگر دور هم‌ جمع‌ شوند، قدرت‌ پیدا می‌کنند و از خدای‌ نامتناهی‌ هم‌، که‌ به‌ واسطه‌ ایمان‌ به‌ قلب‌ و عقل‌ ما راه‌ می‌یابد، حتماً می‌توانیم‌ کسب‌ قدرت‌ کنیم‌. چون‌ خوب‌ بررسی‌ می‌کنیم‌ و وضع‌ عمومی‌ خود را مشاهده‌ می‌کنیم‌، می‌بینیم‌ که‌ این‌ نیروهای‌ اصیل‌، این‌ پاکانِِ مبارز، این‌ مؤمنین‌ به‌ خدا حتماً باید دور هم‌ جمع‌ شوند و اِلاّ با شدت‌ و قساوت‌ از همه‌ طرف‌ با آن‌ها مقابله‌ خواهد شد. اگر دور هم‌ جمع‌ نشویم‌ و از خود دفاع‌ نکنیم‌، جنگ‌ را به‌ داخل‌ خانه‌های‌ ما هم‌ خواهند کشید.

در لبنان‌ دو سال‌ در جنگ‌ بودیم‌. در جنگی‌ که‌ بر ما تحمیل‌ شد. ما فقط‌ از وطنمان‌، از وحدت‌ و یک‌پارچگیِِِ لبنان‌، از عرب‌ بودنِِ لبنان‌ و از قضیه‌ و دغدغه‌ لبنان‌، که‌ انقلاب‌ فلسطین‌ است‌، بدون‌ اینکه‌ قصد فساد یا برتری‌جویی‌ داشته‌ باشیم‌، دفاع‌ می‌کردیم‌. هنوز هم‌ دست‌ خود را به‌ طرف‌ همه‌ دراز می‌کنیم‌ تا برای‌ وحدت‌ لبنان‌ و سلامت‌ قضیه‌ مقدس‌ خود بتوانیم‌ قدرتی‌ ایجاد کنیم‌. این‌ حق‌طلبی‌ و حق‌جویی‌، اگر به‌ صورت‌ قدرتی‌ در نیاید، اگر با وحدتی‌ که‌ این‌ نیروها با هم‌ دارند، تبدیل‌ به‌ قدرت‌ جهانی‌ نشود، جهانِ ما را تضعیف‌ می‌کند و اختلافات‌ در بین‌ ما راه‌ می‌یابد. صفوف‌ ما را متشتت‌ و قدرت‌ ما را پراکنده‌ می‌کند و در صفوف‌ ما جدایی‌ می‌افکند. بنابراین‌، ما باید دور هم‌ جمع‌ شویم. ‌برادران‌ عزیز، هیچ‌‌چیزی‌ به‌ قدر پراکندگیِ صفوف‌ نمی‌تواند انسان‌ و قدرت‌ او را تضعیف‌ کند و او را از هدفش‌ دور گرداند.

برادران‌ عزیز، آیا نمی‌شنوید که‌ نخست‌وزیرِ اسرائیلِ تروریست‌ می‌گوید اسلحه‌ اسرائیلی‌ در جنوب‌ لبنان‌ مسیحیان‌ را حمایت‌ می‌کند و از کشتار آن‌ها جلوگیری‌ می‌کند؟ آیا ما در لبنانْ، چه‌ مسلمان‌ باشیم‌ چه‌ مسیحی‌، این‌ اهانت‌ را می‌پذیریم‌؟ ما هزار سال‌ با مسیحیان‌ هماهنگ‌ بودیم‌، همکاری‌ می‌کردیم‌، با هم‌ زندگی‌ می‌کردیم‌، با هم‌ غذا می‌خوردیم‌، رفت‌وآمد داشتیم‌ و در روستاهای‌ مشترک‌ با هم‌ کار می‌کردیم‌. اسرائیلیان‌ کجا بودند؟ اسلحه‌ اسرائیل‌ بین‌ ما و برادران‌ مسیحیِ‌ ما تفرقه‌ انداخت‌. اسرائیل‌ سعی‌ می‌کند روابط‌ ما را به‌ هم‌ بزند. دو سال‌ جنگ‌ شد و همان‌ وقت‌ که‌ جنگ‌ قدری‌ فروکش‌ کرد، اسرائیلیان‌ سوءاستفاده‌ کردند و جنگِ مذهبی‌ در جنوب‌ لبنان‌ به‌ راه‌ انداختند. اگر عده‌ای‌ حافظه‌ کافی‌ ندارند، ولی‌ هستند کسانی‌ که‌ به‌ خاطر می‌آورند. از پاتریارک‌ خِریش‌، این‌ مرد پاک‌ و راست‌گو، سؤال‌ کنید. در آن‌ زمان‌ کشیشِ حیفا بود. اسرائیل‌ دولت‌