یعنی دفاع از لبنان، عمل میکند. بنابراین، هدف جنبش أمل دفاع از جنوب و لبنان است تا حد توان و به تعبیری دیگر، مبارزه با محرومیت که مهمترین آن دفاع از جنوب است و مبارزان آن را انجام میدهند. أمل برای همین تأسیس شد.
ولی دیگر فقط اسرائیل مطرح نیست... احزاب سیاسی نیز در جنوب با یکدیگر درگیرند.
من درباره «أمل» صحبت میکنم، نه احزاب و شبهنظامیان دیگر. متأسفانه درگیری مسلحانهای، شبیه به درگیریهای داخلی لبنان که به جنوب منتقل شد، وجود دارد. تنها کسانی که برای جنگ زمینهسازی میکنند و به آتش آن دامن میزنند، از آن سود میبرند. من میتوانم به شما اطمینان دهم که جوانان أمل تنها مبارزانی هستند که در برابر تانکهای اسرائیلی که از برکه یاسین آمدهاند و تا طیبه نیز نفوذ کردهاند، ایستادگی میکنند. این جوانان با اسرائیل میجنگند، نه با لبنانیان.
به نظر شما فرجام درگیریها در جنوب چه خواهد شد؟
با تحلیل اوضاع جنوب شروع میکنیم. (شخصی برای امام قلیان میآورد... ولی من حتی جرئت نداشتم سیگاری روشن کنم.) مسلم است که وضعیت جنوب ناشی از نبود حاکمیت و ارتش و امنیت است. چرا دولت نظم و امنیت را تأمین نمیکند؟ چون اسلحه در دست مردم لبنان است. چرا اسلحه در دست لبنانیان است؟ چون توافقنامه قاهره اجرا نشده است. چرا این توافقنامه اجرا نشده است؟ چون دولتهای عرب با یکدیگر تفاهم ندارند و هیچ تلاشی برای اجرای این توافقنامه نمیکنند. وحدت و تفاهم میان کشورهای عرب، نوعی امنیت برای فلسطینیان پدید میآورد، لذا آنان باید توافقنامه قاهره را اجرا کنند. در این صورت است که مقامات لبنانی میتوانند اسلحه را از دست شهروندان بگیرند و ارتش را وارد میدان کنند. بنابراین، ما در حال حاضر تاوان نزاع عربی را که موجب بر هم خوردن امنیت شده است، میپردازیم.
ولی همه اینها به این معنا نیست که باید اوضاع را به حال خود رها کنیم تا بدتر شود. من به سهم خود از پای نمینشینم و بر سه محور حرکت خواهم کرد : محور اول. باید شروع به زمینهسازی برای تفاهم میان اعراب کنیم. هدف من از سفر به قاهره همین بود و به همین منظور قصد دارم به عربستان و کویت و اردن و مراکش نیز سفر کنم.
کی این سفرها انجام میشود؟
در آینده نزدیک، إنشاءالله. امّا محور دوم، همبستگی سیاسی در لبنان است. در حال حاضر «جبهه ملی برای کمکرسانی به جنوب»، که مجموعهای از دوستان سیاستمدار من نیز عضو آن هستند، برای ایجاد همبستگی سیاسی در جنوب، با احزاب مختلف لبنان در تماس است.
محور سوم، باز کردن درهای گفتوگو با فلسطینیهاست، برای اجرای فوری توافقنامه قاهره. اگر این موارد حل نشود، به این نتیجه میرسیم که همه طرفهای درگیر در جنوب -البته به غیر از ساکنان منطقه و مقامات قانونی- بر ادامه درگیری اتفاقنظر دارند و مصلحتشان در آن است.
آیا «جبهه ملی کمکرسانی به جنوب» زیر نظر شماست؟