اطمینان و آرامش شود : من شبانهروز برای حفظ وحدت و کرامت لبنان و عزت آن تلاش میکنم.
مسلماً تعداد محرومان بیشتر شده است، نه؟
در نوامبر سال 1976 و به مناسبت عید استقلال گفتم : «تمام لبنان محروم شده است.» تعداد محرومان به شکل هولناکی افزایش یافته است و این به سبب فعالیت جنبش «أمل» نیست، چون از نظر من و از نظر جنبش، فعالیت ما مبارزه دموکراتیک است، نه انقلاب مسلحانه. دوست دارم یادآوری کنم که من در سال 1974 برای برپایی تجمعی مردمی در بیروت آماده میشدم. درست یک ماه پیش از زمان برگزاری آن تجمع، در مراسم ناهاری که به مناسبت حضور من در یکی از روستاهای جبل لبنان ترتیب داده شده بود، باخبر شدم که جبههای در مقابل محرومان تشکیل شده است. برخی معتقد بودند اینها خطر بزرگی برای لبنان هستند. آن موقع دریافتم که اگر من بر برگزاری تجمع پافشاری کنم، با پلیس یا ارتش مواجه نخواهم شد، ولی با افرادی مسلح روبهرو خواهم شد. برای پرهیز از جنگ داخلی، برنامهام را تغییر دادم و از برگزاری تجمع منصرف شدم و تصمیم گرفتم گفتوگویی آزاد ترتیب دهم. (این اوج انعطاف و هوشمندی است)... 190 فرهیخته از همه گرایشها و فرقهها برای مشارکت در آن گفتوگو دعوت شدند تا در پایان، بیانیهای در حمایت از جنبش محرومان صادر شود. اینگونه بود که دبیرخانه اندیشه متعهد برای خدمت محرومان شکل گرفت. همیشه گفتهام ممکن نیست اصلاحات اجتما عی و سیاسی از یکدیگر جدا باشند یا با اقدام نظامی تحقق یابند. اقدام نظامی تنها برای دفاع از میهن و حمایت از یکپارچگی و اهداف اصلی آن است. جنبش محرومان ترسی در دل توطئهگران انداخت؛ توطئهگرانی که کشور را به جنگ کشاندند و مانع دستیابی جنبش محرومان به جایگاه و ابعاد خود شد و اجازه نداد تا این جنبش در همه مناطق لبنانی و در میان همه فرقههای لبنانی جای خود را بیابد. در منشور جنبش آمده است که هر محروم در حال حاضر و هر فردی که نگران آینده خود است، باید حرکت کند. بنابراین، بر تعداد محرومان افزوده شده، البته نه در نتیجه اقدامات ما، بلکه در اثر محرومکنندگانی که سالهای طولانی حکومت کردهاند.
حال که از گذشته صحبت میکنیم، آیا ممکن است از «أمل» برایمان صحبت کنید؟
واژه «أمل» از سه حرف «الف» و «میم» و «لام» تشکیل شده است که مخفف «افواج مقاومت لبنانی» است. لبنان نیز برای خود نیاز به جبهه مقاومت دارد، چون از سال 1948 تا سال 1967، اهالی جنوب شاهد تجاوز و اهانت اسرائیل بودند. گروههای کماندویی اسرائیل وارد جنوب میشدند و میکشتند و ویران میکردند و مردم را دستگیر میکردند. این مسئله باعث شد در دل ساکنان این منطقه - که ارتش لبنان هیچگاه به کمک آنان نیامده بود- احساس محرومیت و ستمدیدگی پدید آید. از این رو، تصمیم گرفتیم پیش از آنکه اسرائیل، جنوب را اشغال کند، اقدام کنیم و جبهه مقاومتی برای دفاع از جنوب در برابر تجاوزهای اسرائیل و شهرکسازیهای صهیونیستی سازماندهی کنیم. به همین سبب میبینید احزاب و شبهنظامیانی که در حوادث لبنان نقش داشتند، امروزه در جنوب نمیجنگند. تنها جنبش أمل است که در حد امکانات خود به وظیفهاش در دفاع از جنوب،