گام به گام با امام موسی صدر

جلد: 8
صفحه: 290

سند شماره 00-06-77

موضوع : تأسیس پیشاهنگی الرسالة الإسلامیة

مکان و تاریخ : صور - برج شمالی - مدرسه فنی‌حرفه‌ای جبل عامل، 1977.

منبع : آرشیو انجمن پیشاهنگی الرسالة الإسلامیة؛ مصاحبه با برخی مؤسسان.

متن

تاریخ تأسیس انجمن پیشاهنگی «الرسالة الإسلامیة» به‌دست امام موسی صدر، به‌طور دقیق معلوم نیست و ما تنها به برگه‌هایی دست یافتیم که سخنانی از امام صدر را در بر داشت. اظهارات برخی از بنیان‌گذاران نیز در چارچوب اطلاعات کلی بود و تاریخ و نام‌هایی را در اختیار ما نگذاشت که بتوان به آن‌ها استناد کرد. آنچه به دست آورده‌ایم در این سند ارائه می‌شود :

1. ایده تأسیس انجمن پیشاهنگی در جنبش محرومان چگونه شکل گرفت؟

در سال 1977 روزی امام موسی صدر در حال بازدید از بخش‌های مدرسه فنی‌وحرفه‌ای جبل‌عامل در برج شمالی بود که تعدادی از دانش‌آموزان را مشاهده کرد که در حیاط مدرسه، زیر نظر جوانی خوش‌رو و چابک در صف‌ها و حلقه‌هایی ایستاده‌اند و حرکت‌هایی انجام می‌دهند و فریادهایی می‌زنند که توجه را جلب می‌کرد. امام ایستاد و با شگفتی آن‌ها را تماشا کرد. سپس درباره آنان پرسید. گفتند : آن‌ها جزو دانش‌آموزان مدرسه هستند و در عین حال عضو انجمن پیشاهنگی «التربیة الوطنیة» نیز هستند و مربی آنان یکی از اساتید مؤسسه به نام حسن داود است.

امام به آقایان علی حمزه و محمود فقیه و حسن داود مأموریت داد تا گزارشی مفصل درباره این انجمن پیشاهنگی به او ارائه کنند که اهداف، تشکیلات، ابزارها و شیوه فعالیت در آن بیان شده باشد.

پس از آنکه امام گزارش را دریافت کرد و مدتی طولانی درباره آن تحقیق و بررسی کرد، از آنان خواست آیین‌نامه و اصول را برطبق توصیه‌ها و راهنمایی‌های او بازنویسی کنند تا اهداف و مبانی و ابزارهای این مجموعه همسو با آموزه‌ها و تربیت اسلامی شود.

امام پس از تأیید گزارش جدید، از آقای حسن داود خواست به فعالیت خود با آن جوانان ادامه دهد، ولی با نام انجمن پیشاهنگی «التربیة الإسلامیة» و به شرط آنکه خودش موافقت وزارت آموزش را نیز کسب کند.

2. تعیین اهداف و شیوه فعالیت

مدتی بعد، امام معلمان مدرسه فنی‌حرفه‌ای را گرد هم آورد و تأسیس انجمن پیشاهنگی را اعلام کرد و نام آن را «التربیة الإسلامیة» نهاد و بر اهداف و اهمیت پیشاهنگی در جامعه تأکید کرد.

الف. ایشان درباره اهداف گفت :

انجمن پیشاهنگی جزو انسانی‌ترین انجمن‌ها برای پاسداری از جامعه است.

پیشاهنگی نوعی بیمه اجتماعی و بشری است؛ پیشاهنگی، بیمه‌کننده‌ای فطری و انسانی است.