مکان و تاریخ : بیروت، 22/6/1977.
مناسبت : ادامه تنش میان فلسطینیان و لبنانیان بهویژه در جنوب.
منبع : مجله الصیاد، 22/6/1977
متن
به قلم لیلی الحر
جناب امام سید موسی صدر، رئیس مجلس اعلای شیعیان، کسی که از جزئیات دقیق بحران آگاه است، هر روز با تحولاتی که در عرصه لبنانی و عربی و بینالمللی رخ میدهد، سر و کار دارد. با تکیه بر پشتوانه ذاتی خود، چهبسا بیش از هر قدرت سیاسی موجود در لبنان بر حوادث تأثیر میگذارد و دیدگاههایش به پشتوانه دستاوردهای علمی و عملی، دارای منبع محکم و استوار است؛ در خلال جلسه دوساعته بحث و گفتوگو، نسبت به اوضاع بسیار بدبین بود و وقتی در پایان صحبتها به او گفتم من آمدهام تا از شما امید بگیرم، با لبخندی پریشان گفت : «بسیار متأسفم. نمیتوانم به دروغ به شما امید بدهم.» چرا؟ در زیر مشروح صحبتها آمده است :
سازمانهای تندرو فلسطینی به تنشآفرینی ادامه میدهند
جناب امام، ... جنوب که شما دوستش دارید، اکنون زیر شلاق فرزندانی است که آن را دوست ندارند و دشمنانی که آن را به آسانی تصرف کردهاند، کمر خم کرده است. در این میان سیاست لبنان عاجز مانده است. آیا شما که در رأس مسئولیت هستید، راه رهایی را میدانید؟
مشکل اینجاست که جوّ جنوب به سبب نگرانی فلسطینیان متشنج است. در خلال حوادث، اهالی روستاهای مسیحینشین نیز، مانند دیگر روستاهای لبنان، در نگرانی به سر میبردند و زندگی سختی داشتند. اسرائیل کوشید با سوءاستفاده از این وضعیت، لبنانیان را بر ضد فلسطینیان تحریک کند، ولی موفق نشد؛ تا اینکه جنگ در دیگر مناطق لبنان به سبب وجود نیروی بازدارنده پایان یافت. به دنبال آن اسرائیل فرصتی طلایی پیدا کرد تا در جنوب تنش و ناآرامی دائمی ایجاد کند. طبیعی است که برتری نظامی اسرائیل در برابر نیروهای مسلح ابتدایی در جنوب، آن را قادر میکرد تا اوضاع را متشنج نگه دارد. بمباران ادامه یافت، نفوذیان اسرائیلی اوضاع را متشنج میکردند، تبلیغات اسرائیل، جاسوسی، شرایط دشوار معیشتی و نبودِ رهبری سیاسی متمرکز، همگی موجب استمرار درگیریها شد. همانطور که دیدیم، مقامات مرکزی نتوانستند جو را آرام کنند و تلاشهای محلی اهالی بنتجبیل و عین ابل نیز، پس از دخالت مستقیم اسرائیل یا به واسطه مزدورانی که داشت، راه به جایی نبرد.
از سوی دیگر، برخی از سازمانهای تندرو فلسطینی نیز که موضع رهبران فلسطینی را به مصلحت خود یا به مصلحت انقلاب فلسطین نمیبینند، به تنشآفرینی ادامه میدهند و در نتیجه، وجود اسلحه و هرج و مرج و تسلط دشمن، مانع آن