مکان و تاریخ : قاهره
مناسبت : سفر امام به قاهره برای دیدار با رئیسجمهور مصر، انور سادات و کمک به حل بحران.
منبع : مجله روز الیوسف مصر، 23/5/1977
متن
به قلم محمد زیدان :
امام صدر رهبر شیعیان لبنان اذعان داشت که سفرش به قاهره با هدف درخواست کمک از آقای سادات بوده است تا بحران لبنان دوباره حاد نشود. وی گفت : چیزی نمانده که جنگ شعلهور شود... او جناح چپ را به سوءاستفاده از بحران متهم کرد؛ ... از مطبوعات مصر ابراز ناخرسندی کرد.... وقتی از او درباره نقش یک روحانی در تصمیمگیریهای سیاسی در لبنان پرسیدیم، خندید.... او تصویری از آنچه اکنون در لبنان میگذرد، ترسیم کرد. در ادامه، جزئیات این گفتوگو میآید :
امام صدر گفت : در واقع تحلیلگران حوادث لبنان و بلکه هرکسی که از واقعیتهای جامعه لبنان از ابتدای بحران آگاه بوده باشد، میداند که این جنگ به هیچ وجه انگیزه دینی ندارد و تحریک عواطف دینی یکی از ابزارهای جنگ پلیدی است که هر ممنوعی را مباح شمرده و هر وسیله نامشروعی را به کار گرفته است. لبنانیان پیش از برپایی دولت مستقل خود زیر نظر فرانسه و پس از جنگ جهانی اوّل و سپس در دوره استقلال کشور در سال 1943، قرنها در کنار یکدیگر زندگی میکردند و روابطی نیکو داشتند. آنان جنگ و صلح و دیگر روابط گوناگون بشری را پشت سر گذاشتند و بُعد فرقهای یکی از ابعاد موجودیت مدنی و تمدّنی آنان بود.
امّا در این جنگ که در آن همانند بحرانهای گذشته از سلاح فرقهای سوءاستفاده شد، جنگطلبان و رهبران سیاسی وقتی دیدند کوبیدن بر طبل فرقهگرایی باعث میشود جنگجویانی در کنار آنها بایستند و احساسات تهاجمی جوانان تحریک شود و جنگ به وسیله کمکهای عربی و بینالمللی ادامه یابد، از این ابزار سوءاستفاده کردند و شروع به تجاوز به کلیساها و مساجد و علمای دین کردند و قرآنها را آتش زدند و سپس شروع به کشتن افراد براساس فرقه آنها کردند و همین شیوه را ادامه دادند.
پس از برقراری آرامش در جبهههای جنگ، با وجود باقی ماندن برخی عوامل بحران، دوباره احساس همزیستی و بیزاری از جنگ زنده شد. بنابراین، جنگ لبنان جنگی سیاسی بود که قدرتهای بزرگ جهانی در کنار اسرائیل، که برای آن آماده شده بود و به آن دامن میزد و پارهای از مسئولیتهای مالی و نظامی و تبلیغاتی آن را در لبنان بر عهده داشت، آن را به راه انداختند و بدون تردید، فضای جامعه لبنان و اوضاع اجتماعی آن، زمینه را برای موفقیت برخی از این تلاشها فراهم میکرد، بهویژه آنکه در ابتدا دولتهای عربی در صحنه نبودند.
امّا اکنون، پس از آنکه انگیزهها و اسباب جنگ کاملاً معلوم شد، یافتن راهحل آن، با وجود زخمهای