و فلسطین، که همواره رو به بهبود است، صحبت کردیم و اوضاع نابسامان در جنوب لبنان و پیامدهای ناشی از آن را نیز بهطور کلی بررسی کردیم؛ با توجه به اینکه ما هماکنون در دوره تحرک سیاسی میان پایتختهای عربی و جهانی هستیم.»
امام صدر در کنفرانس خبری خود به بحران لبنان و عوامل آن پرداخت و گفت : «بحران در لبنان پس از آن آغاز شد که نقشههای اسرائیل بر ضد لبنان و امت عرب به مرحله اجرا درآمد. به عبارت دیگر، بحران لبنان وقتی آغاز شد که اسرائیل به دنبال شکست خود در جنگ رمضان و آگاهی جهان از حقیقت جنگ اعراب با اسرائیل، دچار شکست سیاسی و ایدئولوژیک نیز شد؛ برای نمونه در سال 1974 عضویت آن در یونسکو لغو شد و صهیونیسم حرکتی نژادپرستانه شناخته شد. از این رو، اسرائیل احساس کرد که در سراشیبی سقوط قرار گرفته است و در صدد آن برآمد که تلافی آن را بر سر امت عرب درآورد و برای این منظور لبنان را محلی برای اجرای توطئههای خود بر ضد امت عربی انتخاب کرد، زیرا موجودیت و واقعیت جامعه لبنان محکومیتی است برای اسرائیل که بر نژادپرستی دینی تکیه دارد.»
امام صدر گفت : «اهالی جنوب از همه گروهها، هرگونه ارتباط و همکاری با اسرائیل را بهشدت رد میکنند، هرچند این برخورد قربانیان بسیاری داشته باشد و هرچند مسیر آن دشوار باشد. لبنان کشوری واحد و یکپارچه باقی خواهد ماند و هم و غم و تلاش لبنانیان صرف توسعه و آبادانی خواهد شد و همه میدانیم که جناب الیاس سرکیس، رئیسجمهور لبنان، به بحث توسعه و بازگرداندن امور به حالت طبیعی خود و بازسازی لبنان جدید اهتمام میورزد و آن را دنبال میکند.»
امام صدر درباره حل بحران کنونی گفت : «دو راهحل وجود دارد که میتوان از هر دو راه یا یکی از آنها بحران را متوقف کرد : نخست، راهحل سیاسی، یعنی فشار بر طرفهای درگیر، و ما معتقدیم جناب ملک حسین با توجه به جایگاه ویژهای که نزد همه گروههای لبنانی دارد و نیز با توجه به جایگاهی که اردن دارد، میتواند در جلوگیری از فاجعه در جنوب نقش داشته باشد؛ دوم، تلاش عربی مشترک برای متقاعد کردن ایالات متحده آمریکا به منظور اعمال فشار بر اسرائیل برای رفع موانع ورود نیروهای بازدارنده عربی به جنوب و همچنین ورود تیپی که برای اسرائیل بیخطر باشد.»
ایشان در پاسخ به سؤالی درباره سیمای لبنان جدید گفت : «آینده لبنان باید بر پایه همزیستی مسیحی-اسلامی استوار باشد؛ لبنانی یکپارچه و بهدور از اختلافات فرقهای و تمرکززدایی سیاسی. باید فرقهگرایی سیاسی در لبنان لغو شود و نظام دموکراتیک پارلمانی ادامه یابد. باید شایستهسالاری بر همه گروههای ملت لبنان حکمفرما شود و فرصتها برای همگان فراهم باشد. وطن در مفهوم کنونی آن یعنی عدالت و زندگی شرافتمندانه، یعنی مراعات حقوق شهروندان و حفظ سلامتی آنان، یعنی بهرهمندی هموطنان از زندگی آرام. همه میدانند که فطرت ملت لبنان از هزار سال پیش همزیستی بوده است. هر لبنانی در کنار همسایه خود زندگی میکرده است، بدون آنکه احساس جدایی دینی یا سیاسی کند. اینکه شایع شده است جنگی که در لبنان اتفاق افتاد، جنگ فرقهای بود، درست نیست. این توطئهای اسرائیلی است که اهداف آن روشن است و برخی دولتهای بزرگ نیز با سوءاستفاده از فرقهگرایی سیاسی در لبنان به آن دامن زدند.»