مکان و تاریخ : بیروت- تلویزیون لبنان، 16/3/1977.
مناسبت : توقف اعزام نیروهای بازدارنده عربی به جنوب.
منبع : آرشیو تلویزیون لبنان؛ حوارات صحفیه، جلد 2، مرکز مطالعات و تحقیقات امام موسی صدر، 2008.
متن
مجری تلویزیون لبنان در برنامهای زنده پرسشهای زیر را از امام پرسید و امام به آنها پاسخ داد :
جناب امام! موضوع جنوب هنوز مهمترین موضوع داخلی است و بیتردید تماسها درمورد آن ادامه دارد. جنابعالی در دمشق بودید و امروز نیز با رئیسجمهور دیدار داشتید و همچنین سفیر آمریکا در بیروت با شما دیدار کرد. اکنون آیا میتوانید خلاصهای از اوضاع را برای ما بازگو کنید؟
وضع جنوب روشن شده است. باقیمانده بحران لبنان که دو سال به درازا کشید، به شکلی حساستر و خطرناکتر در جنوب وجود دارد، زیرا جنوب در مرز اسرائیل است و طرفهای جنگ، همانها هستند که بودند و کمبودهای موجود در هر جبهه نیز همان است که بود. با کمال تأسف رهبران سیاسی تسلط کافی بر نظامیان خود و مردم ندارند. با این حال، مسئولیت همه آنچه رخ میدهد، بر عهده آنهاست. متأسفانه اسرائیل اجازه نداد که نیروهای بازدارنده عربی وارد جنوب شوند و از این رو، بحران ادامه دارد و به نظر میرسد همچنان ادامه داشته باشد، مگر آنکه نیروهای عربی وارد جنوب شوند. بنابراین، راهحل، راهحلی لبنانی است؛ یا نظامی یا سیاسی. راهحل نظامی همان است که در این هفته به آن اشاره شد و من نیز با رئیسجمهور سوریه حافظ اسد درباره آن صحبت کردم. آقای اسد، همانطور که گفتید، تأکید کرد که همه امور نیروهای بازدارنده عربی و سیاست عربی در همه ابعاد آن در اختیار آقای سرکیس است و اوست که نوع و جزئیات مربوط به نیروهایی را که از امنیت و صلح در جنوب پاسداری میکنند، تعیین میکند. و امروز روشن شد که آقای سرکیس در حال تجهیز این نیروها و تأمین نفرات و امکانات و همچنین آماد هسازی فضای سیاسی برای اعزام آنها است.
درباره این نکته کمی بیشتر تأمل کنیم، یعنی در صورت تجهیز نیروی برقرارکننده امنیت و تأکید بر نیروی برقرارکننده امنیت برای اعزام آن به مناطق مرزی، آیا به نظر جنابعالی اعزام این نیرو بهتنهایی برای حل مشکل در جنوب کافی است؟
اگر نیروی برقرارکننده امنیت به سطحی عالی برسد، طبیعتاً با هیبت و قدرت خود خواهد توانست محنتها و بهانهها را متوقف کند، ولی اگر نسبتاً ضعیف باشد، اینجاست که نقش همبستگی مردمی، که بارها درباره آن صحبت میکردیم و در واقع دومین بخش از راهحل است، به میان میآید. در اینجا دوست دارم بر این نکته تأکید کنم که دو سال تجربه [جنگ] و شصت بار آتشبس در بیروت نشان میدهد که درگیری نظامی در لبنان، از بینش