گام به گام با امام موسی صدر

جلد: 8
صفحه: 153

نیروی بازدارنده عربی در آنجا نیست، چراکه برادران عرب و به‌ویژه سوریه در این امر مشارکت دارند. در این زمینه مسئولیت‏پذیری برادرانه بزرگی وجود دارد.

اگر آتش‏بس در 48 ساعت آینده مقرر نشود؟

معنای آن این است که طرف‏های درگیر نیازمند قیّم هستند و باید منتظر مصوبات کنفرانس سران در قاهره ماند تا قیّمی برای امنیت آنان و امنیت جنوب بفرستد.

این قیّم چه کسی است؟

در کنفرانس سران مشخص می‏شود.

اسباب وخیم شدن بحران چیست؟

همان اسبابی است که در گذشته بحران را به وجود می‏آورد. به نظر من وجود ضعف در میان همه طرف‏ها موجب ورود نیروهایی مرموز و مشکوک در میان آن‌ها می‏شود و همگان را در برابر کار انجام‌شده قرار می‏دهد.

آیا تشکل رجال سیاسی شیعه، نزد طرف‏های نزاع پذیرفته است؟

من شخصاً از رغبت و تمایل طرف‌ها مطمئنم.

خبری پخش شده است مبنی براینکه دولت در فکر افزایش ناظران بین‌المللی است. آیا این مسئله با وجود نیروهای بازدارنده عربی ناسازگاری ندارد؟

در بیانیه دبیرکل سازمان ملل آمده است که ناظرانْ موظف به حفظ امنیت نیستند و نقش آنان محدود به نظارت است.

آیا میان شما و رئیس‌جمهور بحثی درباره به کارگیری نیروهای بین‏المللی مطرح شد؟

چنین بحثی مطرح نشد. طبیعی است که رئیس‌جمهور

با پادشاهان و رؤسای کشورهای عربی -که در کنفرانس قاهره و ریاض هر‌یک بنابر امکانات و توانایی‌هایی خود نسبت به امنیت لبنان متعهد شده‏اند- دراین‌باره بحث خواهد کرد.

آیا آمریکا موضع لبنان را دریافته است؟

نشانه‏های مثبتی وجود دارد که آمریکا به حقیقت پی برده است، و این‌که اسرائیل نیروهای بازدارنده عربی را تهدیدی برای امنیت خود می‏شمارد، بهانه‏ای باطل و روشی برای اخّاذی سیاسی است.

چرا دولت بازسازی ارتش را، با وجود آنکه در جنوب به چنین نیرویی نیاز است، به تأخیر می‏اندازد؟

قبلاً گفتم که رئیس‌جمهور می‏گوید : تسامح در هر کاری یا درمورد هر نهادی جایز باشد، درمورد ارتش روا نیست، زیرا ارتش ستون فقرات دولت و کشور است. از این رو، ارتش جدید باید با دقت و حضور تمام و با بهره گرفتن از تجربه نافرجام گذشته ساخته شود.

امام صدر در پایان این نشست مطبوعاتی هشدار داد و گفت : «من از همه طرف‌ها و همه فعالان عرصه سیاست و به‌ویژه کسانی که برای حل بحران جنوب فعالیت می‏کنند، می‏خواهم که برای نجات میهن و پایان دادن به درد و رنج هم‌وطنان، هرچه بیشتر و به‌طور منسجم تلاش کنند و اطمینان داشته باشند که آینده از آن کسانی است که بتوانند خدمتی شایسته به جنوب و مردم آن برسانند، زیرا تداوم این وضعیت، خدای نکرده، پایگاه‏های آنان را از بین می‏برد و ریشه آنان را از جا درمی‏آورد.