مکان و تاریخ : بیروت
مناسبت : این گفتوگو پس از آن صورت گرفت که اسرائیل با ورود نیروهای بازدارنده عربی به جنوب مخالفت کرد و سپس، شبهنظامیان را در روستاهای مرزی تقویت کرد و بر آن داشت که روستاها را یکی پس از دیگری اشغال کنند. از سوی دیگر، هیچگونه همدلی میان گروههای لبنانی در داخل وجود نداشت و همین وضع، جنوب را در معرض اشغالگری اسرائیل قرار داد.
منبع : روزنامه المدینة عربستان سعودی، 26/2/1977؛ روزنامه النهار، 26/2/1977
متن
با آشکار شدن طمعورزیهای اسرائیل و پس از آنکه بهانهها برای اشغال جنوب و سیطره بر آن، قویتر از توجیهات برای بمباران آن شد، جنوب لبنان تکه تکه، شروع به فروریختن کرد.
جنوب لبنان گرفتار دو محنت است : در یکی، چون بخشی از حاکمیت لبنان است شریک است و دیگری را بهتنهایی به دوش میکشد، بهگونهای که گویا مستقل از لبنان است.
از این رو، اهالی جنوب در کار خود سرگرداناند؛ نمیدانند آیا شهروندانی مستقل [از لبنان] هستند که در این صورت باید یکی از دو گزینه را انتخاب کنند : یا برای خود دولت و نظامی بسازند و یا خواستار پیوستن به رژیم صهیونیستی شوند.
در هر دو حالت، نقاب از چهره کسانی که سخن گزافه میگویند و با مسئله جنوب سوداگری میکنند، افتاده است.
مشکل جنوب چیست و چرا بر اشغال آن پرده سکوت افکندهاند و موضع فرماندهان نیروی صلح عربی درمورد آن چیست؟
همه این پرسشها را در حضور امام موسی صدر، رئیس مجلس اعلای شیعیان مطرح کردیم و از او خواستیم بهطور شفاف به آنها پاسخ گوید، ولی او به خاطر اوضاع سیاسی حاکم بر منطقه، در پاسخهایش اندکی محافظهکاری نشان میداد.
این نیروها، نیروی صلح هستند و امنیت هیچ کسی را تهدید نمیکنند
مجال سخن را در اختیار او گذاشتیم تا به مدت دو ساعت و نیم درباره جنوب لبنان برایمان سخن بگوید.
امام گفت : در حد برداشت من، مسئله جنوب برگ برنده توطئهای است که اسرائیل و چندین عامل و عنصر دیگر در آن نقش بازی میکنند.
در دو کنفرانس ریاض و قاهره تصمیمگیری شد که نیروهای بازدارنده عربی برای برقراری امنیت و صلح وارد لبنان شوند... هم هدف روشن است و هم وسیله. هرکسی میداند که این نیروها امنیت اسرائیل را تهدید نمیکنند، زیرا نیروی صلحاند.
نیروهای بازدارنده عرب به همه مناطق لبنان وارد شدهاند ولی در منطقهای که اسرائیل آن را خط قرمز مینامد، متوقف شدهاند. یک گردان از این نیروها به منطقه نبطیه، که در شمال لیطانی است نه در کنار آن، وارد شد، ولی روزنامههای اسرائیلی چنان حمله کردند که وزیر خارجه لبنان را بر آن داشت تماسهای فشردهای با دولتهای دوست بگیرد و سفیر آمریکا نیز به لبنان توصیه کرد
